Sztuka Współczesna. Instalacje - Environment - Nowe Media (wyniki)
3 grudnia 2020 godz. 20:00

Zbigniew Libera (ur. 1959 r., Pabianice)
Komplet 7 opakowań klocków "Lego. Obóz koncentracyjny", 1996/2001
Estymacja: 180 000 - 250 000 zł
Numer obiektu na aukcji
231
Zbigniew Libera (ur. 1959 r., Pabianice)
Komplet 7 opakowań klocków "Lego. Obóz koncentracyjny", 1996/2001

Estymacja: 180 000 - 250 000 zł

wydruk archiwalny/papier bezkwasowy, 70 x 65 cm (wymiary największej pracy)
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ‘Zbigniew Libera | KZL LEGO 1996 2001 | 4/10’
1. opakowanie 6773
70 x 65 cm (w świetle passe-partout)
2. opakowanie 6772
70 x 65 cm (w świetle passe-partout)
3.opakowanie 6764
38,5 x 49 cm (w świetle passe-partout)
4. opakowanie 6742
25 x 25 cm (w świetle passe-partout)
5. opakowanie 6741
25 x 25 cm (w świetle passe-partout)
6. opakowanie 6752
25 x 25 cm (w świetle passe-partout)
7. opakowanie 6753
25 x 25 cm (w świetle passe-partout)


ed. 4/10
ID: 72748
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
Zbigniew Libera to artysta, który chętnie eksperymentuje w przewrotny sposób z kodami kulturowymi, tworząc fotografie, instalacje, obiekty oraz rysunki. Często jego realizacji uznawane są za kontrowersyjne, a sam autor określany wręcz mianem twórcy sztuki krytycznej. „Lego. Obóz koncentracyjny” uznawane jest za jedno z najważniejszych dzieł polskiej sztuki lat 90. i za najsłynniejsze dzieło autora. Praca składa się z siedmiu pudełek klocków, z których artysta zbudował nazistowski obóz koncentracyjny oraz seria fotografii. Całość została wykonana z klocków, które artysta zapożyczył z istniejących zestawów Lego. Klocki dostarczyła artyście duńska firma Lego, dlatego na pudełku znajduje się napis: „This work of Zbigniew Libera has been sponsored by Lego”, za co firma chciała podać Liberę do sądu, ale do procesu ostatecznie nie doszło. Nie był to jednak koniec kontrowersji wokół pracy. Realizacja Libery odbiła się głośny echem w mediach oraz była dyskutowana w szerokich kręgach, co było spowodowane głównie zbyt dosłownym odczytaniem intencji autora. Dodatkowo kurator polskiego pawilonu w Wenecji w 1997, Jan Stanisław Wojciechowski, nie dopuścił jej do wystawy pomimo zaproszenia artysty do uczestnictwa w wydarzeniu. W efekcie Libera zdecydował się wycofać z udziału w ekspozycji. Szokowanie publiczności, tworzenie prac pobudzających dyskusję, jest bliskie artyście. Jak wspominał w wywiadzie: „Marcel Duchamp mówił, że jeśli coś nie jest szokujące, to w ogóle nie jest dziełem sztuki. I choć mówił to dawno, w jakimś sensie bym się z nim zgodził, dlatego, że żyjemy w świecie naprawdę zaśmieconym obrazami, również sztuką. Trochę w tym przysypiamy i trzeba czasami nas przebudzić”. (Zbigniew Libera, oprac. Zofia Cielątkowska, Ninateka, dostęp: https://ninateka.pl/artykul/ksw-zbigniew-libera) Jakie jest przesłanie pracy „Lego. Obóz koncentracyjny”? Artysta, podobnie jak Mirosław Bałka, był jednym z pierwszych artystów, którzy podjęli dyskusję na temat Holocaustu po 1989, jednak posłużył się w tym przypadku zupełnie nowym językiem. Libera podjął próbę przeniesienia dyskusji o zagładzie z dyskursu historycznego w obszar współczesności, w sferę kultury masowej. Jak zauważył Stach Szabłowski: „Libera w twórczy sposób spożytkował krytyczne teorie Michela Foucaulta, które na przełomie XX i XXI były istotną inspiracją wielu polskich artystów. W kategoriach strategii artystycznej, jego praca miała na polskim gruncie charakter pionierski. Libera nadał swojemu dziełu formę produktu konsumpcyjnego, który od artykułów dostępnych na rynku różniły tylko drobne, choć w ostatecznym rachunku zasadnicze przesunięcia znaczeń. W ten sposób twórca czynił techniki marketingowe jeszcze jednym elementem swojego artystycznego arsenału i powoływał do życia rodzaj symbolicznego wirusa, który miał infekować system zbiorowych wyobrażeń. Przez zderzenie pojęcia zagłady z rzeczywistością zabawki Libera dokonał intelektualnej prowokacji, zwracając uwagę na potencjały zła i zagrożeń tkwiące nie w kronikach historycznych zbrodni, lecz w edukacyjnych i rynkowych systemach współczesnego, liberalnego społeczeństwa konsumpcyjnego. Zamiary artysty rozumiane były jednak często zbyt dosłownie; praca wywoływała początkowo oburzenie. (…) Mimo skandalizującej aury otaczającej ‘Lego’, praca ta stała się jedną z najgłośniejszych polskich realizacji ostatnich dwóch dekad również w wymiarze międzynarodowym; jeden z egzemplarzy projektu Libery trafił do kolekcji Muzeum Żydowskiego w Nowym Jorku („Lego. Obóz koncentracyjny” Zbigniewa Libery – Stach Szabłowski, Narodowe Centrum, dostęp: https://www.nck.pl/szkolenia-i-rozwoj/projekty/kongres-kultury/aktualnosci/- lego-oboz-koncentracyjny-zbigniewa-libery-stach-szablowski).