Grafika Artystyczna. Sztuka Dawna (wyniki)

30 października 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
5

Jan Stanisławski
(1860 Olszana, Ukraina - 1907 Kraków)

Plac Św. Marka, 1909 r.

autolitografia/papier, 15 x 21 cm

sygnowany na kamieniu l.d.: 'JS'

Cena wylicytowana: 800
Estymacja: 1 200 - 2 000
Literatura
- Irena Kossowska, Narodziny polskiej grafiki artystycznej
1897-1917, Kraków 2000, s. 150, 176 (il.)
- Irena Jakimowicz, Pięć wieków grafiki polskiej, Muzeum
Narodowe w Warszawie 1997, s. 96, kat. 537
- Polnische Graphik, katalog wystawy, Warszawa-Düsseldorf
1890-1916, Warszawa 1998, kat. 47, s. 72, s. 70 (il.)
- Artysta na wakacjach? Gierymski, Stanisławski, Weiss i inni.
Katalog wystawy, Wilanów 2005, s. 44
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Swoje litografie Jan Stanisławski odbijał w krakowskim zakładzie Artystycznej Litografii „A. Pruszyński”, który mieścił się przy ul. Pijarskiej. Artysta eksperymentował z nowo poznawaną techniką i najczęściej opracowywał swoje prace w kilku wariantach barwnych, odbijając je na papierze o różnych, świadomie dobieranych odcieniach. To sprawiało, że poszczególne odbitki zyskiwały rozmaity wyraz i światło.
Kościół św. Marka w Wenecji jest jedną z autolitografii, które artysta wykonał dla „Chimery”, miesięcznika poświęconego sztuce i literaturze, ukazującego się w Warszawie w latach 1901-07 (autolitografia zamieszczona była na odrębnej planszy dołączonej do każdego z 20 egzemplarzy „wydania wytwornego” zeszytu „Chimery” w roku 1901 (Tom 1; zeszyt 2; luty). Pismo wychodziło nieregularnie; ogółem ukazało się 30 zeszytów w 10 tomach. Nakład wynosił 600 egzemplarzy zwykłych i 20 egzemplarzy wytwornych. Wydawcą i redaktorem naczelnym był Zenon Przesmycki (Miriam).
Biogram artysty
Ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Malarstwa początkowo uczył się w Klasie Rysunkowej W. Gersona w Warszawie, następnie w latach 1884 - 1885 w Paryżu u E. Carolusa – Durana. Odbył wiele podróży artystycznych m. in. do Włoch, Hiszpanii, Austrii i Czech. W 1895 r. przebywał w Berlinie i współpracował z W. Kossakiem przy realizacji panoramy „Przejście przez Berezynę”. W 1897 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie wykładał malarstwo krajobrazowe w Szkole Sztuk Pięknych. Jako pedagog w pracowni pejzażowej wprowadził metodę studiów plenerowych, która dała początek rozwoju tego gatunku malarstwa w sztuce polskiej na początku XX w. Był współzałożycielem TAP „Sztuka”. Malował przede wszystkim małe, nastrojowe, syntetyczne pejzaże o szerokiej plamie barwnej.

ID: 61179

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem