Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie po 1989 (wyniki)

19 września 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
7

Piotr Uklański
(ur. 1968, Warszawa)

Bez tytułu (Frozen blood), 2013 r.

tusz, gesso/płótno, 176 x 122 x 7 cm

sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ‘’UNTITLED (FROZEN BLOOD)’ | P.U. 2013’ oraz wskazówka montażowa oraz nalepka z Massimo de Carlo Gallery w Londynie

Cena wylicytowana: 170 000
Estymacja: 180 000 - 250 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Piotr Uklański to jeden z czołowych polskich artystów przełomu XX i XXI wieku. W swojej twórczości podejmuje wątki tożsamości narodowej Polaków, a także pojęcia kultury masowej. Posługuje się licznymi mediami artystycznymi w tym fotografią, filmem, performance, wideo, ale też bardziej tradycyjnymi – malarstwem. Powyższy obraz należy do cyklu związanego z motywem krwi. Artysta wykonał go w tradycyjnej technice tuszu japońskiego, nadając kompozycji wrażenie przejrzystości i linearności. Z pozoru abstrakcyjna forma składająca się z czerwonych punktów ma na celu imitację rozbryzganej krwi. Część prac z tego cyklu była prezentowana m.in. na wystawie „Krew. Łączy i dzieli” w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN gdzie podjęto refleksję nad dziejami religii żydowskiej i chrześcijańskiej oraz znaczenia krwi w ich kulturze. Obrazy pojawiły się także podczas monograficznej wystawy artysty w Zachęcie. Prócz skojarzenia z krwią odnoszą się także do barw flagi polskiej. Nawiązują dialog z historią poprzez przywołanie śmierci poniesionej przez wielu Polaków w czasie wojny. Wątek polskości stale pojawia się w twórczości Uklańskiego, który od wielu lat przebywa w Stanach Zjednoczonych.
Biogram artysty
W 1991 roku po ukończeniu studiów na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych wyjechał do Nowego Jorku, gdzie pracował jako fotografik. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Uklański posługuje się różnymi mediami - od fotografii, instalacji, poprzez wideo i performance. Prowadzi ironiczną, krytyczną grę z uwodzicielskim urokiem stereotypów kultury popularnej i wizualnymi kliszami. Artysta czyni materiałem swoich prac zdegradowane obszary pop-kultury, pokazując ich niekwestionowaną magię. Jego prace mówią równie dużo o spontanicznej radości z piękna, jak i o poczuciu winy, które pojawia się w trakcie jej doświadczania. Uklański znajduje piękno w rzeczach banalnych i dobrze znanych, w miejscach zapomnianych lub tam, gdzie pojawia się zupełnie nieoczekiwanie, angażując publiczność w sytuacje wykreowane w celu wytworzenia "dobrego" nastroju, co wywołuje uczucie nostalgii i sentymentu. "Specjalnością" Uklańskiego jest przenoszenie w czasie i przestrzeni różnych fenomenów estetycznych. Praca z 1996 roku zatytułowana DANCE FLOOR to pulsująca światłami w rytm tanecznej muzyki posadzka "zacytowana" z nocnego klubu. Zainstalowana we wnętrzu galerii staje się elementem nie do pominięcia dla zwiedzających. Zostają oni skonfrontowani z przestrzenią, której atmosfera przypomina dyskotekę, ale ich frustrację może wywołać fakt, że nie są w stanie w pełni oddać się temu nastrojowi. Praca ta jest zarazem dialogiem z tradycyjną rzeźbą minimalistyczną. W 1999 roku Uklański, zaproszony przez Galerię Foksal, wykonał na filarze przy wejściu do Domu Towarowego "Smyk" w centrum Warszawy mozaikę z porcelitowych talerzy, odpadków produkcyjnych z fabryk w Ćmielowie i Pruszkowie. Inspiracją dla pracy była podróż artysty po Polsce, podczas której zwrócił uwagę na domy zdobione lusterkami i kawałkami ceramiki stołowej. Artysta podchwycił kiczowaty sposób dekoracji prowincjonalnej architektury i wykorzystał tę metodę w innym kontekście społecznym i estetycznym, zmieniając skalę realizacji na monumentalną, a kulturę niską na wysoką. Wystawa Uklańskiego NAZIŚCI pokazana w listopadzie 2000 roku w warszawskiej "Zachęcie" zakończyła się skandalem, zniszczeniem kilku prac i zamknięciem ekspozycji. Zaprezentowano na niej serię 164 barwnych fotografii przedstawiających znanych, zagranicznych i polskich aktorów grających w filmach postacie nazistów. Posługując się narzędziem typowym dla kultury masowej, artysta zestawił filmowe wizerunki "złego Niemca", które zamieszkują zbiorową wyobraźnię widza. Zdjęcia przedstawiają przystojnych, eleganckich mężczyzn, filmowych twardzieli uwodzących widza swoim atrakcyjnym wizerunkiem, przez co zaciera się prawdę o nazizmie. Jak komentuje tę pracę sam artysta: "Portret nazisty w kulturze masowej jest najbardziej wyrazistym okazem przekłamania prawdy o historii, o ludziach. Jest to dla mnie tym bardziej ważne, że to główne źródło informacji o tamtych czasach, dla wielu jedyne." W czasie trwania wystawy znany aktor Daniel Olbrychski wszedł do galerii z szablą i w obecności umówionej wcześniej ekipy telewizyjnej pociął kilka z fotosów, protestując w ten sposób przeciwko wykorzystaniu przez artystę jego filmowego wizerunku. Minister kultury nie zgodził się na ponowne otwarcie wystawy.

ID: 65691

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem