Grafika Artystyczna. Sztuka Współczesna (wyniki)

1 października 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
21

Henryk Stażewski
(1894 Warszawa - 1988 Warszawa)

Kompozycja, 1974 r.

serigrafia/papier, 60 x 60 cm

sygnowany i datowany ołówkiem p.d.: 'H. Stażewski 1974' oraz opisany ołówkiem l.d.: '54/107'

Cena wylicytowana: 4 800
Estymacja: 6 000 - 8 000
Pochodzenie
Galerie Stephen Hoffman
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
U progu lat 70. zainteresowania Henryka Stażewskiego skierowały się w stronę prostych układów geometrycznych o zamkniętym charakterze, które pomimo swojej minimalistycznej formy stanowiły przejaw dojrzałej analizy przestrzeni. Geometria oraz umiłowanie porządku towarzyszyły Stażewskiemu już od lat 60., gdy powstały cykle białych reliefów o obłych kształtach oraz prace w metalu wykorzystujące ostre krawędzie i perforacje podłoża. W połowie lat 70. twórczość Stażewskiego nadal eksperymentowała z ascezą środków plastycznych oraz geometryczną dyscypliną, poddając badaniu i stawiając w centrum zainteresowania najprostszy czynnik symetrii, jakim jest linia prosta. Zwrócenie uwagi na linię mogło być efektem nie tylko naturalnej ewolucji procesu oraz teorii artystycznej, ale również wpływu Edwarda Krasińskiego, u którego wspomniany prosty element geometryczny spełniał rolę nadrzędną. Krasiński od 1968 oznaczał otaczającą go rzeczywistość paskami niebieskiej taśmy, dokładnie na wysokości 130 cm, co w konsekwencji stało się znakiem rozpoznawczym jego sztuki. Jak sam mówił: „Pasek to przypadek, ale oczekiwałem tego przypadku”. Artyści zamieszkali wspólnie w 1970 i pozostali w wieloletniej przyjaźni, dzieląc mieszkanie przy Alei Solidarności 64 w Warszawie, które pełniło funkcję pracowni, galerii oraz miejsca spotkań i wymiany myśli kreatywnej. Serigrafia z 1974 to zbiór gęstych linii, skomponowanych na wielu poziomach. Różne poziomy głębi wywołane zostały poprzez uporządkowanie linii w różne grupy, w obrębie których zachowana została symetria. Analityczny charakter prac podkreśla perfekcja wykonania i brak śladu ręki twórcy, natomiast ograniczenie barw do bieli i czerni pozwala skupić się wyłącznie na relacjach przestrzennych zawartych w prezentowanych kompozycjach. Widać w nich też konstruktywistyczne korzenie awangardy lat 30.
Biogram artysty
Henryk Stażewski to legenda sztuki awangardowej w Polsce. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1913-20. W początkach kariery malował martwe natury. Przejściowo wystawiał z ugrupowaniem "Formiści" (1922). Wziął też udział w Wystawie Nowej Sztuki w Wilnie w 1923 roku. O tego czasu tworzył pod wpływem konstruktywizmu. Obok kompozycji malarskich zajmował się grafiką książkową, projektował wnętrza, sprzęty, a także scenografie - były to w większości prace teoretyczne i studyjne. Polskie i międzynarodowe ugrupowania awangardy, z którymi wystawiał i współpracował jako publicysta, to kolejno: "Blok" (1924-26), "Praesens" (1926-30), "Cercle et Carré" (1929-31), "Abstraction-Création" (1931-39), "a.r." (1932-39). Należał też do Koła Artystów Grafików Reklamowych (1933-39). W 1930 roku był współorganizatorem zbiórki dzieł artystów międzynarodowej awangardy przeznaczonych dla muzeum łódzkiego (obecnie w Muzeum Sztuki w Łodzi). Po II wojnie mieszkał i działał w Warszawie. W latach 40. i 50. podejmował próby dostosowania się do postulatów sztuki figuratywnej. Z tego okresu pochodzą rysunkowe i malarskie kompozycje o tematyce pracy, budowy, a także projekty monumentalne. Po 1956 roku, uznawany powszechnie za patrona polskiej awangardy, uprawiał już wyłącznie abstrakcję o konstruktywistycznym rodowodzie. Tworzył cykle prac będących studiami płaszczyzn, linii, kolorów w różnych układach względem siebie. Przy pozorach chłodnej perfekcji umiał nasycić je emocją bezpośredniego dotknięcia, śladu ręki. Obok malarstwa i form pochodnych, jak kolaże, reliefy, multiple, tworzył formy przestrzenne i grafikę (autoryzował serigraficzne repliki swoich prac).

ID: 73080

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem