Grafika Artystyczna. Sztuka Współczesna (wyniki)

7 maja 2019, godz. 20:00
Powrót do katalogu
236

Jan Lebenstein
(1930 Brześć Litewski - 1999 Kraków)

"Lebenstein et les siens" - zestaw 8 litografii , 1972 r.

litografia/papier, 42,5 x 33 cm (wymiary każdej z prac)

każda z prac sygnowana i opisana ołówkiem wewnątrz kompozycji: 1) "Image domestique" („Obraz domowy” ) - („Kąpiąca się i satyr”) sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 81/100’ 2) „Longchamps” ("sic!") sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 4/100’ 3) „Strasbourg Saint-Denis” sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 44/100’ 4) „Le balcon” (Balkon) sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 69/100’ 5) „Double jeu” (Podwójna gra) sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 38/100’ 6) „Les Siens” („Swoi”) sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 48/100’ 7) „Weekend” sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 88/100’ 8) „L'Apogée” (Apogeum) sygnowany i opisany ołówkiem wewnątrz kompozycji: ‘Lebenstein 9/100’

Cena wylicytowana: 12 000
Estymacja: 10 000 - 13 000
Literatura
- Elverio Maurizi, Lebenstein et les siens, La Nuova Foglio s.p.a. Pollenca di Macerata 1972
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Pierwszą okazją do zaprezentowania swoich prac szerszej publiczności była dla Jana Lebensteina Ogólnopolska wystawa młodej plastyki „Przeciw wojnie przeciw faszyzmowi” zorganizowana w 1955 roku w Warszawie, która przeszła do historii sztuki polskiej jako „Arsenał”. Była to prezentacja sztuki wyłamującej się z reguł socrealizmu, uważa się ją za jeden z symbolicznych początków „odwilży” w sztuce polskiej po czasach stalinizmu. Następnie kariera artysty rozwinęła się dość szybko. Od 1956 roku tworzył on „Figury hieratyczne” – wertykalne wizerunki ludzi wpisanych w siatkę papieru milimetrowego. Ich uproszczone kształty stały się punktem wyjścia do kompozycji, które przyniosły Lebensteinowi największe uznanie, to znaczy do „Figur osiowych”. Zaczęły one powstawać od końca lat 50. i wpisywały się w nurt, który nazywany jest malarstwem materii. Koniec tamtej dekady to również początek rozpoznawalności Lebensteina poza granicami Polski. W 1959 artysta wziął udział w Pierwszym Biennale Młodych w Paryżu, gdzie otrzymał Grand Prix de la Ville de Paris. Otworzyło to przed Lebensteinem nowe możliwości, jego wystawy indywidualne zorganizowały paryskie galerie prywatne, takie jak: Galerie Lacloche i Galerie Lambert, a w 1961 roku artysta wystawiał na monograficznej wystawie w Musée d’art Moderne de la Ville de Paris. Był to okres sukcesów młodego wówczas artysty, który w 1960 roku skończył trzydzieści lat.Obrazami Lebensteina, które doceniono przede wszystkim poza granicami Polski, były wspomniane „Figury osiowe”, czyli wertykalne, fakturowe kompozycje, z silnie zaznaczoną centralną osią. Grube warstwy farb tworzące pewnego rodzaju skorupę na powierzchni płótna korespondowały z popularnym w owym czasie w Paryżu malarstwem znanym jako taszyzm. Jednak od około 1962 roku, kiedy taszyzm powoli oddawał pole zyskującemu na popularności pop-artowi, Lebenstein poszedł w zupełnie innym kierunku. W jego sztuce zaczęły pojawiać się fantastyczne bestie, które miały pozostać tematem jego twórczości przez wiele kolejnych lat.Motywy postaci rodem ze snu, zwierzęco-ludzkich
Biogram artysty
Malarz i grafik. Studiował w warszawskiej ASP w pracowni Artura Nachta-Samborskiego. Debiutował na wystawie “Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi" w warszawskim Arsenale w 1955. W 1959 otrzymał Grand Prix na I Międzynarodowym Biennale Młodych w Paryżu za cykl obrazów figury osiowe. Od tego czasu mieszkał na stałe w Paryżu. W kolejnych latach tematy czerpał z literatury starożytnej, mitologii, Biblii. Stworzył cykl poświęcony wyobrażeniom prehistorycznych zwierząt. Związany był ze środowiskiem paryskiej “Kultury", m. in. ilustrował wydawane tam opowiadania Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. W 1976 otrzymał Nagrodę Fundacji im. A. Jurzykowskiego z Nowego Jorku, a w 1987 otrzymał niezależną Nagrodę im. Jana Cybisa. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie i Poznaniu oraz w Museum of Modern Art w Nowym Jorku i Nationale d’Art Moderne w Paryżu.

ID: 59756

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem