Sztuka Współczesna. Prace na papierze.

21 listopada 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
10

Andrzej Wróblewski
(1927 Wilno - 1957 Tatry)

(Głowa na talerzu) [Kompozycja Figuralna nr 138]

akwarela, gwasz/papier, 31,7 x 22,7 cm (arkusz)

opisany p.g.: '138'

opisany na odwrociu wzdłuż lewej krawędzi: 'A. Wróblewski' oraz opisany: '"Głowa na talerzu" | (K- 298)' na odwrociu naklejka z opisem pracy z galerii David Zwirner w Londynie

Estymacja: 40 000 - 60 000
Literatura
- Jan Michalski, Chłopiec na żółtym tle. Teksty o Andrzeju Wróblewskim,
Kraków 2009, s. 256 (il.)
- Andrzej Wróblewski. Wystawa pośmiertna, katalog wystawy
monograficznej, Pałac Sztuki, Kraków 1958, spis prac niewystawionych
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Wróblewski studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim i malarstwo na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego pierwsze prace utrzymane były w duchu kapistowskim. Pozbawione wątpliwości przekonanie Wróblewskiego o potrzebie przekazywania w sztuce prawdziwych, a nawet brutalnych historii spotkało się z ostrym sprzeciwem profesorów. Mimo to artysta niezłomnie rozwijał swoją wizję artystyczną – tworzył obrazy wynikające z obserwacji rzeczywistości, jednak poddane deformacji i przesiąknięte jego indywidualną ekspresją. W 1948 artysta zainicjował powstawanie Grupy Samokształceniowej w krakowskiej akademii, do której przystąpili m.in. Przemysław Brykalski, Andrzej Strumiłło czy Andrzej Wajda. Na początku lat 50. Wróblewski, jako jeden z niewielu przedstawicieli swojego pokolenia, zdecydował się nie stawiać oporu socrealizmowi, ale połączyć go ze swoją ekspresyjną, nieco mroczną estetyką. Wynikiem tego połączenia jest styl, który dziś zdobył uznanie nie tylko odbiorców polskich, lecz także tych na całym świecie. Tragiczna, przedwczesna śmierć artysty w Tatrach przerwała jego kilkuletnią zaledwie karierę artystyczną. Wróblewski pozostawił nam jednak pokaźny i niezwykle różnorodny dorobek, który w ostatnich latach wystawiano m.in. w prestiżowych Van Abbemuseum w Eindhoven i Muzeum Królowej Zofii w Madrycie.
Biogram artysty
W latach 1945-52 studiował malarstwo na ASP w Krakowie oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od roku 1946 brał udział w wystawach, od 1948 zajmował się także publicystyką, głównie z dziedziny sztuki. W latach 1950-54 pełnił funkcję asystenta w krakowskiej ASP w pracowniach m.in. prof. Radnickiego i prof. Rudzkiej-Cybisowej. Zmarł 23 marca 1957 na samotnej wycieczce w Tatrach. W swoich pracach, posługując się oryginalnym, fascynującym językiem malarskim, w sposób niezwykle sugestywny wypowiedział tragiczne doświadczenia pokolenia dorastającego w okresie wojny i wkraczającego w dojrzałość w czasach stalinowskich. Uważany za prekursora nowej figuracji, współczesnego realizmu, także nowej ekspresji, należy do największych polskich malarzy XX w.

ID: 75036

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem