Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie

24 października 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
1

Zygmunt Ajdukiewicz
(1861 Witkowice pod Tarnobrzegiem - 1917 Wiedeń)

Chłop w futrzanej czapie, 1896 r.

olej/płótno naklejone na deskę, 38 x 28 cm

sygnowany i datowany p.d.: 'Zygmunt Ajdukiewicz | 896'

Estymacja: 12 000 - 18 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Zygmunt Ajdukiewicz pochodził ze znanej rodziny artystycznej (jego stryjecznym bratem był Tadeusz Ajdukiewicz). Artysta odebrał gruntowną edukację, którą rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Studia kontynuował w Wiedniu (1880-82), a potem w Monachium (1883-85). Następnie osiadł w stolicy cesarstwa habsburskiego, gdzie dzięki talentowi i pomocy rodziny zaczął znakomitą karierę w sferach dworskich i arystokratycznych. Jego dzieła w epoce były często wystawiane, a artysta odnosił liczne sukcesy (m.in zdobył złote medale na wystawach w Wiedniu i Berlinie). Przejawiał duży talent narracyjny, który łączył z solidnym warsztatem malarza realisty. Jako znakomity ilustrator chętnie sięgał do wielkich dzieł polskiej literatury (m.in. Pana Tadeusza i Potopu). Jego twórczość cenił cesarz Franciszek Józef, który zakupił obrazy Ajdukiewicza do kolekcji cesarskiej. Malarz chętnie posługiwał się techniką en grisaille, dzięki której jego obrazy sztalugowe były potem łatwo przekładane przez rytowników na język grafiki. „Chłop w futrzanej czapie” stanowi refleks zainteresowań malarstwem rodzajowym związanym z historyczno-kresową mitologią. Ajdukiewicz był uznanym twórcą scen „końskich”, rozgrywających się niejednokrotnie w przestrzeni ukraińskiego stepu, odbijających romantyczną wizję szlacheckiego życia.
Biogram artysty
Zygmunt Ajdukiewicz naukę malarstwa rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a następnie studiował w akademii wiedeńskiej (1880 - 1882) i monachijskiej (1883 - 1885). Po studiach stale mieszkał w Wiedniu, gdzie dzięki mieszkającemu tam bratu stryjecznemu - Tadeuszowi - rozwijał swoją karierę portrecisty w sferach dworskich i arystokratycznych, m.in. do pałacu cesarskiego w Wiedniu wykonał cykl obrazów przedstawiających mitologiczną historię Złotego Runa. W roku 1893 odwiedził Paryż. Swoje obrazy prezentował w Warszawie, Krakowie, Lwowie, Wiedniu, Berlinie, Monachium i Pradze. Malował portrety, sceny rodzajowe o tematyce myśliwskiej oraz obrazy historyczne. Zajmował się także ilustratorstwem.

ID: 77690

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem