Design. Sztuka Kobiet (wyniki)

8 października 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
13

Zofia Dziewulska (1907 - 1999) 1937

Fotel

drewno, tkanina, 94 x 90 x 59 cm

Cena wylicytowana: 8 500
Estymacja: 12 000 - 16 000
Stan zachowania
- współczesne poszycie
Wystawiany
- Przyszłość będzie inna. Wizje i praktyki modernizacji społecznych po roku 1918, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2018
- Architektura Wnętrza – Wnętrze Mieszkalne, Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa, 1937 (inny egzemplarz)
Literatura
- Anna Kostrzyńska-Miłosz, Polskie Meble 1918-1939. Forma-Funkcja-Technika, Warszawa, 2005, s. 115-116, 290 (il.)
- por. Irena Huml, Polska sztuka stosowana XX wieku, Warszawa, 1978, s. 127 (il.)
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Fotel projektu Zofii Dziewulskiej zaprezentowany został publiczności po raz pierwszy jako część wyposażenia pokoju mieszkalnego na wystawie „Architektura Wnętrza – Wnętrze Mieszkalne” w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie w 1937 roku. Zorganizowana przez Studium Wnętrz i Sprzętu (powstałe przy Zakładzie Architektury Polskiej i Historii Sztuki na Politechnice Warszawskiej) wystawa prezentować miała meble dostępne dla osób średnio majętnych. Jednym z podstawowych celów, jakie wyznaczyło sobie Studium, było właśnie tworzenie mebli tanich, przeznaczonych dla niezamożnych, m.in. robotników. Założeniem było również projektowanie mebli do produkcji w przemyśle i rzemiośle oraz badanie rozwiązań mebli historycznych „aby z przeszłości naszej czerpać jeśli nie wzory, to w każdym razie natchnienie i oparcie dla pracy chwili bieżącej i zapewnić jej związek z rodzimą tradycją” (Oskar Sosnowski, Meble Wnętrz Mieszkalnych, Warszawa 1937, s. 7-8). Postulaty te starano się zrealizować w projektach prezentowanych na wystawie. Na ekspozycję złożyły się różne typy wnętrz mieszkalnych: jadalnia, pokój stołowy, „pokój pani” itp. urządzone meblami projektowanymi przez członków Studium, m.in. Jana Bogusławskiego, Stefana Sienickiego, Niny Jankowskiej, Marka Leykama i Zofii Dziewulskiej. Niestety, w ramach wystawy twórcom tym nie udało się zrealizować swojego programu stworzenia taniego polskiego mebla. Sienicki problem upatrywał w rozdźwięku pomiędzy projektami a niechętnym ich przyjęciem przez rzemiosło. W Studium bowiem wyraźnie rozgraniczano rolę projektanta od wykonawcy, uważając, że ten pierwszy może mieć śmielsze pomysły, kiedy nie jest ograniczany materiałami. Polski, rodzimy charakter mebli na wystawie został przez krytyków i odbiorców zauważony i doceniony. Pokój mieszkalny Zofii Dziewulskiej wzbudzał różne opinie. Jedni komplementowali jego kolorystykę, inni przeciwnie − uznali ją za największy mankament tego projektu. W prasie pojawiły się także komentarze, że realizacja Dziewulskiej była „gwoździem wystawy” ponieważ odpowiadała na potrzeby społeczeństwa dysponującego coraz mniejszymi powierzchniami mieszkalnymi. Dziewulskiej udało się osiągnąć jedno z założeń wystawy − łączenie różnych funkcji w pomieszczeniu − a to za sprawą ustawionej na jego środku kanapy z przesuwanym oparciem. Rozdzielająca pokój na dwie części: salon z kominkiem, fotelem, sekretarzykiem oraz jadalnię ze stołem i krzesłami, w zależności od pozycji belki w oparciu przynależała albo do jednej, albo do drugiej jego części. Fotel ustawiony obok kominka stanowił komplet z kanapą. Jego wygodę docenił m.in. prezydent Ignacy Mościcki, który na otwarciu wystawy pozował do fotografii właśnie w tym fotelu (por. Anna Kostrzyńska Miłosz, Polskie Meble 1918-1939. Forma-Funkcja-Technika, Warszawa, 2005). Zofia Dziewulska, architektka, jedna z najważniejszych postaci międzywojennej awangardy. Wraz z mężem Stanisławem zrealizowała wiele projektów z zakresu architektury i wnętrz. Była autorką m.in. projektu pokoju dziecięcego w Polskim Pawilonie na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939 roku. Dziś realizacje wnętrzarskie Dziewulskiej znane są jedynie z dokumentacyjnych fotografii. Na wystawie stałej w Galerii Wzornictwa Polskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie prezentowany jest barek jej projektu.

ID: 63981

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem