Muzy. Artysta – Model – Inspiracja

26 września 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
21

Irena Łuczyńska-Szymanowska
(1890 Góra Kalwaria - 1966 Warszawa)

Dama z tulipanem

olej/płótno, 183 x 114 cm

sygnowany p.d.: 'Łuczyńska Szymanowska'

Estymacja: 12 000 - 18 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Irena Łuczyńska-Szymanowska w okresie międzywojennym należała do grona najpopularniejszych artystek warszawskiej śmietanki towarzyskiej. Była również uznaną portrecistką i działaczką na rzecz sztuki. Uzupełniając wykształcenie plastyczne w paryskiej Académie Colarossi i Académie Julian, zdobyła nie tylko nowe kontakty towarzyskie, ale także wzbogaciła swoją twórczość o wpływy sztuki Renoira i postimpresjonizmu oraz zestawienia kolorystyczne i rysunek konturowy w charakterze Paula Cézanne’a. Płynność linii oraz dekoracyjnie budowana kompozycja ujawniły natomiast w twórczości Łuczyńskiej-Szymanowskiej nawiązania do malarstwa barokowego. W recenzji z Zachęty zamieszczonej w „Tygodniku Ilustrowanym” w 1928 Wacław Husarski pisał: „Koncepcja jej malarska oparta jest na wzorach starych mistrzów, mówiąc ściślej – na sztuce baroku. Stamtąd to pochodzi jej szeroka i energiczna faktura, jej ciepły ‘muzealny’ ton, jej dekoracyjna kompozycja, oparta na zespole płynnych linii okrągłych i spiralnych” (Karolina Dzimira-Zarzycka, Irena Łuczyńska-Szymanowska, „Pocałunek”, listopad 2017, dostępny w internecie: https://culture.pl/ pl/dzielo/irena- -luczynska-szymanowska-pocalunek). Tuż przed wybuchem I wojny światowej artystka wstąpiła do stowarzyszenia „Młoda Sztuka”, której inicjatorem był Tadeusz Pruszkowski. Łuczyńska-Szymanowska w latach 20. i 30. należała do grona wpływowych portrecistek, malując przede wszystkim kobiety oraz realistyczne wizerunki elity towarzyskiej Warszawy. Nela Samotyhowa w czasopiśmie „Kobieta Współczesna” w 1928 charakteryzowała artystkę słowami: „Szymanowska jest przede wszystkim portrecistką. Człowiek zajmuje ją, mam wrażenie, jednak mniej jako indywidualność, lecz raczej jako typ, jako obiekt artystyczny, jako konkretny kształt, wyrwany ze świata zjawisk. (…) Portretowani przez nią siedzą i stoją świetnie, swobodnie, w całej okazałości, bez cienia zażenowania czy skrępowania, bujni, odświętni, monumentalni” (Karolina Dzimira-Zarzycka, dz. cyt.). Twórczość Łuczyńskiej-Szymanowskiej w okresie jej rozkwitu postrzegano jako pełne witalności, co odzwierciedlało usposobienie autorki. Malarka została zapamiętana jako radosna, energiczna kobieta o ujmującym sposobie bycia i dużej pewności siebie.
Biogram artysty
Jedna z najbardziej popularnych portrecistek okresu dwudziestolecia międzywojennego. Wystawiała m.in. w TZSP w Warszawie i z Towarzystwem Szerzenia Sztuki Polskiej wśród Obcych. Miała wystawy indywidualne w L`Art Moderne w Paryżu (1912 r.) i kilkakrotnie w TZSP. W czasie II wojny światowej jej pracownia wraz z będącymi tam pracami uległa zniszczeniu.

ID: 71862

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem