Sztuka od Kuchni (wyniki)

17 września 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
21

Edward Dwurnik
(1943 Radzymin - 2018 Warszawa)

"Śniadanie na trawie" z cyklu "Moi bohaterowie", 1973 r.

technika własna/papier, 50 x 37 cm

opieczętowany autorskimi stemplami i opisany w lewym dolnym rogu: "RYSUNEK | E. DWURNIK | 4311 | 1973" oraz "CYKL: MOI BOHATEROWIE".

na odwrociu autorski opis: "EDWARD DWURNIK 27.VII.73 - Rzym | CYKL 25 Moi Bohaterowie | TYTUŁ Śniadanie na trawie | WYMIARY 51 x 37 cm | TECHNIKA druk, flamaster, kredka, polimer"

Cena wylicytowana: 8 000
Estymacja: 8 000 - 10 000
Wystawiany
- "Miłość. Edward Dwurnik w Częstochowie", Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie, 2015
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Społecznie zaangażowane cykle Edwarda Dwurnika, takie jak "Robotnicy", "Sportowcy" czy "Moi bohaterowie", zbudowały wizerunek artysty jako stańczyka polskiej rzeczywistości. Według jego własnych słów: "te gęby na moich obrazach, te wszystkie bohatery, frajery, dziady różne, baby tłuste, grube, nieszczęśliwe, pożałowania godne, ta cała magma ludzka" (Elżbieta Dzikowska, Artyści mówią. Wywiady z mistrzami malarstwa, Warszawa, 2011, s. 72) stały się materiałem do poruszania strun narracji o tonie karykaturalnym, lecz w głębszym wydźwięku smutnym, głęboko refleksyjnym. Scena "Śniadania na trawie" już samym tytułem zwiastuje dysonans drwiny z konwencji wielkiego malarstwa i kultury wysokiej, obcej wszakże bohaterom Dwurnika. Nawiązując swobodnie do słynnego i skandalicznego "Śniadania na trawie" Édouarda Maneta, Dwurnik ze sceny śniadania robi swojską, polską scenę posiłku zakrapianego alkoholem. Umieszcza w nierównym, nonszalanckim kadrze upojoną, nieatrakcyjną i roznegliżowaną kobietę lekkich obyczajów. Dwóch towarzyszących jej mężczyzn rozstawia wtopionych w niebieskie tło, a sądząc po typach fizjonomicznych - wręcz jako didaskalium do sceny zarejestrowanej libacji. Kobieta staje się alegorią nieumiarkowania, konsumpcyjnego rozpasania, okraszonego ponurą refleksją nad próżnością uczty i egzystencji "bohaterów".
Biogram artysty
Studiował na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom zdobył w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa w 1970 roku. W 1966 roku stworzył najliczniejszy cykl jakim był "Podróże Autostopem". W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. W latach 90. tworzył kontynuację "Podróży Autostopem" czyli "Błękitne miasta", "Diagonalne", "Błękitne" i "Wyliczanka". Obecnie zajmuje się też sztuką abstrakcyjną. W 1981 roku otrzymał nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida, w 1983 Nagrodę Kulturalną Solidarności oraz nagrodę Coutts and Co International Private Banking w Zurychu. Brał udział w Documenta 7 w Kassel w 1982, Nouvelle Biennale de Paris w 1985 i w XIX Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1987.

ID: 70722

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem