ART OUTLET - Sztuka Współczesna (wyniki)

4 lipca 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
6

Teresa Pągowska
(1926 Warszawa - 2007 Warszawa)

Z cyklu "Klucze", 1998 r.

olej/płótno, 30 x 30 cm

sygnowany monogramem wiązanym l. d.: 'TP'

datowany i opisany na odwrociu: 'Z CYKLU "KLUCZE" 30 x 30 cm' | 98'

Cena wylicytowana: 32 000
Estymacja: 35 000 - 50 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
„Są to dziwne martwe natury, które przedstawiają tylko jedną rzecz. Są to więc portrety rzeczy, zresztą w innych pracach pojawił się portret krzesła (oczywiście ani tak nie nazwany, ani charakteryzowany w zdaniach wypowiedzianych przez artystkę), w małych obrazach,
wśród wielu innych jest także portret żarówki czy portret
pudełka. To oczywiście preteksty do malarskiej gry, ale
przecież przedmioty te zarazem istnieją, umieszczone
w obrazie, aby przetrwać czas, aby oszukać przemijanie, spełniać więc jeszcze jedną z zapomnianych, a może najważniejszych funkcji malarstwa – ocalenia przed niebytem”.

‒ MACIEJ GUTOWSKI
Biogram artysty
Skończyła poznańską Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych – malarstwo i techniki ścienne pod kierunkiem Wacława Taranczewskiego i Eustachego Wasilkowskiego. W okresie studiów była asystentką Jacka Piaseckiego. W latach 1950-64 była pedagogiem w gdańskiej PWSSP, po czym przeniosła się do Warszawy. Po kilkuletniej przerwie kontynuowała pracę pedagogiczną: w latach 1971-73 w łódzkiej PWSSP (aktualnie ASP), a następnie przez wiele lat w akademii warszawskiej. W roku 1988 uzyskała tytuł profesora zwyczajnego. Artystka zawsze zdradzała nieprzeciętną wrażliwość kolorystyczną, rozwiniętą pod wpływem sztuki Piotra Potworowskiego. Skupiła się jednak na postaci ludzkiej. W latach 60. jej malarstwo zdominował motyw silnie zdeformowanej, traktowanej skrótowo, ludzkiej (głównie kobiecej) figury, ukazywanej często w nieoczekiwanych, dynamicznych, często tanecznych, układach. Od tamtej pory postać ludzka jest w tym malarstwie obecna jako pozbawiona rysów indywidualnych zwarta, mocna sylweta. Artystka chętnie operowała gwałtownymi spięciami sumarycznych kształtów oraz kontrastami plam jednolitego koloru. Przez tę umowność odbiera bohaterom jednoznaczny charakter.

ID: 71343

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem