17 i 18 czerwca zmiana godzin otwarcia galerii. ×

Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie (wyniki)

6 czerwca 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
20

Stanisław Szukalski
(1893 Warta k. Sieradza - 1987 Los Angeles)

Kompozycja fantastyczna, 1977 r.

akryl/tektura, 35,5 x 45,7 cm

sygnowany i datowany l.g.: '(...) kalski | XII | 1977'

na odwrociu stempel producenta materiałów plastycznych The Morilla Company

Cena wylicytowana: 45 000
Estymacja: 50 000 - 70 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Londyn
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Stanisław Szukalski zapisał się na kartach historii sztuki jako genialny awanturnik. Z dużą swobodą i techniczną maestrią poruszał się po różnych obszarach sztuk pięknych, począwszy od rzeźby, rysunku, malarstwa, kończąc na projektowaniu rzeźbiarsko-architektonicznych monumentów. Dużą wagę twórca poświęcał również rozważaniom teoretycznym, nie tylko na polu sztuki – zajmował się studiami nad przedhistorycznymi fundamentami wiary, obyczajowości, religii i języków. Szczególną uwagę poświęcał antropologicznym badaniom nad kulturą Ameryki Północnej. Jednak Stanisław Szukalski przede wszystkim poszukiwał formy dla narodowej sztuki odradzającej się ojczyzny. Po emigracji w 1929 roku do Stanów Zjednoczonych nie przestawał rozwijać formuły dla rodzimej sztuki, kontynuując poczynania ugrupowania Szczepu Rogate Serce, którego był założycielem i teoretykiem. Do końca życia zza Oceanu równocześnie inspirował zarówno neopogańskie ugrupowania w Polsce jak i artystyczne środowiska Zachodniego Wybrzeża. Kontrowersyjny artysta stworzył rozpoznawalny styl będący fuzją azteckich motywów, futurystycznej lekkości i słowiańskiego ducha. Szukalski, zarówno w swoich rzeźbiarskich jak i malarskich realizacjach operuje przerysowaną formą atletycznych, heroicznych bohaterów o muskularnych ciałach. Odczytanie treści zawartych w pracach kontrowersyjnego twórcy, poprzez bogactwo filozoficznych treści i symboli, stało się wręcz niemożliwe bez odautorskiego komentarza. Wieloznaczność i hermetyczność symboli zawartych w dziełach Szukalskiego reprezentuje również opisywana kompozycja. Centaur o słowiańskiej urodzie, którego głowa okolona jest poprzez promienisty nimb, bierze zamach trzymając oburącz obuch. Uderzenie kierowane jest w stronę orła, którego szpony otacza również świetlista poświata. Centaur zdaje się stać na budowli przypominającej Więżę Babel, a po prawej stronie kompozycji wyłania się aztecka świątynia. Sylwetka herosa spowita jest przez morską falę, której brzegi pokrywa wężowa łuska, a wnętrze zdobi ornament przypominający wykrój azteckiego pisma. W tle rozpościera się pustynny krajobraz, który zwieńczony jest przez sylwetę wielopiętrowej piramidy Majów. Gama kolorystyczna kompozycji utrzymana jest w świetlistych, ostrych tonach, gdzie barwną dominantą jest kontrast ultramaryny skłębionych fal i żółć piachów pustyni. Obraz pochodzi z dojrzałego okresu twórczości artysty i podobnie jak dzieła stworzone w okresie międzywojennym jest rzadkością na rynku antykwarycznym. Realizacje malarskie Szukalskiego stanowią marginalną część jego artystycznego dorobku, co potwierdza jeszcze unikatowość i wyjątkowość prezentowanej kompozycji.
Biogram artysty
W 1903 roku wraz z rodzicami wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Jako 13-letni chłopiec uczęszczał do Institute of Art w Chicago, gdzie zwrócił uwagę nauczycieli na swój nieprzeciętny talent rzeźbiarski. W 1909 roku, za namową przebywającego w USA rzeźbiarza Antoniego Popiela – ojciec decyduje się wysłać 15-letniego Stacha do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był niezwykle barwną postacią środowiska artystycznego międzywojennej Polski - wielbiony przez grupę młodych artystów, skupionych w założonym przez siebie Szczepie Rogate Serce, ostro krytykowany przez grono starszych twórców. Fanatyk prasłowiańszczyzny i mitu polskiej potęgi, skłaniał się ku tematom historycznym i alegorycznym, wykorzystując od strony formalnej elementy geometrycznej stylizacji. W latach 1936-39 realizował w Katowicach zamówienie na płaskorzeźby dla budującego się gmachu Muzeum Śląskiego. W 1939 roku wyjechał z Polski i osiadł na stałe w Kalifornii, gdzie najwięcej czasu poświęcał rozwiązywaniu przedhistorycznych zagadek i tajemnic dawnych dziejów ludzkości, powstawaniu i kształtowaniu się języków, wiar, zwyczajów, sztuki, migracjom ludów, a twórczość rzeźbiarska stała się drugoplanowa. Ostatnia, retrospektywna wystawa jego prac, pierwsza w okresie powojennym, a ostatnia za jego życia, odbyła się w maju 1978 roku w Pałacu Sztuki w Krakowie. Podczas wojny prawie cały dorobek artysty powstały w Polsce, uległ zniszczeniu.

ID: 67087

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem