Sztuka Rosyjska: Ikony • Rzemiosło • Malarstwo (wyniki)

2 kwietnia 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
79

Cukiernica w formie koszyczka z łyżeczką 1899-1908

Moskwa

emalia, srebro, waga: 210 g, próba: '84', 6 x 11,5 cm, dł. łyżeczki: 12,9 cm, wys. cukiernicy z pałąkiem: 12 cm

na spodzie znaki złotnicze: próba srebra, moskiewska punca probiercza z lat 1899-1908 z inicjałami probierza 'IL' (pisane cyrylicą) - Iwana Sjergiejewicza Ljebiedkina, złotnik Iwan Wasiljewicz Zaharow (czynny 1856-1896), znaki złotnicze na trzonku ły

dekoracja - emalia komórkowa

Cena wylicytowana: 10 000
Estymacja: 13 000 - 18 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Prezentowaną w katalogu cukiernicę dekoruje misternie wykonana, wielobarwna emalia komórkowa. Ten rodzaj techniki zdobniczej był szeroko stosowany na świecie w różnych kulturach i epokach. Jej walory estetyczne szczególnie docenili rosyjscy złotnicy, stosując ją we wszelkiego rodzaju naczyniach, sztućcach i ozdobnych okładzinach ikon. Emalia polega na wypełnianiu masą ze sproszkowanego, stopionego szkła komórek, utworzonych z metalowych pasków lub drucików, przylutowanych do podłoża przedmiotu. Każdą komórkę wypełnia się innym kolorem, które po wyszlifowaniu tworzą mozaikę. Emalię sporządza się ze szkła barwionego tlenkami metali, utartego na proszek, rozdrobnionego wodą lub klejem. W taki sposób wykonana masa jest nakładana na wygładzoną powierzchnię metalu za pomocą pędzla lub szpachli. Na podłoże emalii najlepiej nadaje się złoto, miedź, brąz, mosiądz i tombak. W taki sposób przygotowaną dekorację ogrzewa się do odpowiedniej temperatury, w której szkło, topiąc się, tworzy powłokę trwale związaną z podłożem. Następnie powierzchnię emalii szlifuje się i poleruje. Emalia należy do jednej z najstarszych metod zdobniczych na świecie. Jedne z pierwszych obiektów ozdobionych emalią pochodzą z Cypru z końca drugiego tysiąclecia przed Chrystusem. W starożytnym Egipcie wykorzystywano ją do zdobienia medalionów i cennej biżuterii. Szeroko wykorzystywano ją w Chinach i średniowiecznej Europie. Do XVII stulecia technika emalii komórkowej była szczególnie popularna w Japonii. Stosowano ją wówczas do dekorowania elementów architektonicznych i przedmiotów codziennego użytku. Na Zachodzie emalia rozwinęła się w XVII-XVIII wieku, a szczególnie popularna stała się w kolejnym stuleciu.

ID: 63403

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem