Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie

7 marca 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
16

Tadeusz Pruszkowski
(1888 Borucice - 1942 Warszawa)

"Portret staruszki", około 1930 r.

olej/płótno (dublowane), 96 x 67 cm

Estymacja: 65 000 - 100 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Francja
Wystawiany
- Tadeusz Pruszkowski. Malarstwo. Wystawa ogólnopolska w 30 rocznicę śmierci, Muzeum Okręgowe w Lublinie, 1973
- Wystawa malarstwa Tadeusza Pruszkowskiego 1888 - 1942, Muzeum Kazimierza Dolnego, czerwiec - październik 1973
Literatura
- Tadeusz Pruszkowski. Malarstwo. Wystawa ogólnopolska w 30 rocznicę śmierci, katalog wystawy, Muzeum Okręgowe w Lublinie, Lublin 1973, poz. 46
- Wystawa malarstwa Tadeusza Pruszkowskiego 1888 - 1942, katalog wystawy, Muzeum Kazimierza Dolnego, czerwiec - październik 1973, poz. 50
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
„Portret staruszki” wiąże się z centralnym dla twórczości Pruszkowiaków wątkiem mieszkańców Kazimierza Dolnego nad Wisłą, gdzie artyści, uczniowie profesora Szkoły Sztuk Pięknych Tadeusza Pruszkowskiego, wyjeżdżali od 1923 roku na plenery malarskie. Prezentowane dzieło stanowi dobry przykład kunsztu malarskiego Łukaszowców. „Portret staruszki”, zwyczajowo przypisywany w literaturze Pruszkowskiemu, nosi jednak tylko częściowo cechy stylistyczne jego malarstwa. Silny weryzm, precyzyjny rysunek i solidna konstrukcja skłaniają do myślenia o autorstwie więcej niż jednego malarza. Prace „wielu rąk” stanowią oczywistość w twórczości Pruszkowiaków tworzących rodzaj stowarzyszenia artystycznego stylizowanego na wzór średniowiecznego cechu rzemieślniczego. Na podstawie jakości formalnych pracy można wysunąć hipotezę o współautorstwie Bernarda Frydrysiaka (1908-1970).
Biogram artysty
Studia malarskie rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się pod kierunkiem K. Krzyżanowskiego. Edukację artystyczną kontynuował w Paryżu. Mimo iż miał możliwość zapoznania się z nowymi kierunkami w sztuce m.in. kubizmem, nie uległ nim i jako malarz pozostał tradycjonalistą. Podziwiał Halsa, Velazqueza, Zorna i Sierowa. W początkowym okresie twórczości malował również martwe natury oraz kompozycje przedstawiające sceny z historii Polski. Pruszkowski był również znamienitym pedagogiem, w 1922 roku został profesorem malarstwa w Szkole Sztuk Pięknych, a w 1930 roku jej dyrektorem. Tematem jego prac malarskich są najczęściej portrety, zarówno wizerunki osobistości, (J. Piłsudski, G. Narutowicz czy S. Wojciechowski), jak również dekoracyjne i nieco stylizowane wizerunki kobiet.

ID: 67930

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem