Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie

7 marca 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
15

Ludomir Sleńdziński
(1889 Wilno - 1980 Kraków)

Para obrazów z cyklu Dzień królewny, 1943 r, 1943 r.

olej/sklejka, 51,5 x 63,5 cm (wymiary największej pracy)

I Poranek, 1943 r., olej/sklejka, 51,5 x 49,5 cm, sygnowany, datowany i opisany p.d.: ‘MALOWAŁ LVDOMIR SLEŃDZINSKI • WILNO • 1943’, na odwrociu papierowa nalepka opisana odręcznie: Ludomir Sleńdziński | “Bajka I” | Kraków Wybickiego 6 m 8' oraz trudno czytelna pieczątka Urzędu Celnego w Świecku; II Śniadanie, 1943 r., olej/sklejka, 51,5 x 63,5 cm, sygnowany, datowany i opisany l.d.: ‘MALOWAŁ LVDOMIR SLEŃDZINSKI • WILNO • | 1943’, na odwrociu papierowa nalepka opisana odręcznie: ‘Ludomir Sleńdziński | “Bajka III” | Kraków Wybickiego 6 m 8’

Estymacja: 240 000 - 350 000
Pochodzenie
- własność artysty, Wilno i Kraków
- własność córki artysty – Julitty Sleńdzińskiej
- dom aukcyjny Ostoya, kwiecień 2008
- kolekcja prywatna, Warszawa
Wystawiany
- Świat bajki i baśni, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, 02.02.2014-31.05.2014
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Czas wojny artysta spędził w Wilnie. Obrazy z cyklu Dzień Królewny powstały w roku 1943. Patrząc na nie można zadać sobie pytanie: co działo się w tym czasie w życiu artysty i czy miało to wpływa na twórczość tego sławnego klasycysty? W malowanym i pisanym życiorysie artysty (1966), interesującym cyklu gdzie poszczególne lata i wydarzenia z życia Sleńdzińskiego zostały rozpisane na kilkanaście tablic, temu okresowi poświęcona została plansza numer 14. Przypominające komiks okienka opisują życie artysty w czasie wojny. Towarzyszący tym latom komentarz brzmi następująco: „Wejście czołgów sowieckich do Wilna 18 września 1939 r. / Usunięcie z naszego mieszkania przy ul. Teatralnej na ul. Podgórną do domku Wład. Oskierski / Dworek Oskierski wnętrze naszego mieszkania w tym dworku / Po przyjściu Niemców w r. 1941 zostałem aresztowany jako zakładnik w 1943 [rok namalowania cyklu „Dzień Królewny”] i wywieziony ze 100 innemi zakładnikami do obozu ciężkich robót w Prawianiszkach pod Kownem / Nasza cela pierwsze spotkanie z żoną / Żona moja wręcza mi przez strażnika pudełko papierosów na stacji Prawianiszki dokąd przywoziliśmy drzewo z lasu / Rozmawiam w ukryciu w zaroślach z żoną (…)”. Obejrzenie tablicy i przeczytanie komentarza wskazują jednoznacznie, że był to ciężki okres w życiu Sleńdzińskiego. Jeśliby usiłować wytłumaczyć charakter „Dnia Królewny” w powiązaniu z biografią artysty można dojść do wniosku, że konsekwentnie rozwinął w nim to, co znane jest z jego wcześniejszej twórczości. Elegancja postaci, taneczny rytm przedstawień oraz perfekcja warsztatu cechują te obrazy, kojarzące się z malarstwem miniatorskim przedstawienia. To ciekawe połączenie odniesień, typowe przecież dla tej formuły klasycyzmu. Jest tu przepych miniatorstwa europejskiego, ale też perskiego i rytm, kojarzący się np. z wielofiguralnymi scenami Sandro Botticellego. Jest jednak również coś więcej – chęć zanurzenia się w pięknie baśniowego świata, w czasie kiedy dookoła rozgrywała się II wojna światowa.
Biogram artysty
Jeden z najważniejszych i najwybitniejszych twórców okresu międzywojennego, związany ze środowiskiem wileńskich i petersburskich klasycystów. Oprócz malarstwa sztalugowego uprawiał malarstwo ścienne i dekoracyjne oraz rzeźbę. Od 1909 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W roku 1920 wrócił do Wilna, gdzie założył Wileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków. W latach 20. podróżował do Francji i Włoch gdzie rozwijał swoje zainteresowanie sztuką antyczna i renesansową. W Wilnie znany był jako pedagog. W 1929 objął katedrę malarstwa monumentalnego na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1944 roku uciekł z Wilna do Krakowa. W swoich pracach często nawiązywał do sztuki renesansowej. Malował głównie portrety, sceny rodzajowe i pejzaże.

ID: 67914

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem