Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie

7 marca 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
6

Leon Wyczółkowski
(1852 Huta Miastkowska - 1936 Warszawa)

Dziewczynki zbierające kwiaty na łące, 1880 r.

olej/płótno, 57 x 32,5 cm

sygnowany i datowany p.d.: 'L. Wyczółkowski | 1880'

na odwrociu orzeczenie Kazimierza Buczkowskiego z 1954 roku

Estymacja: 250 000 - 320 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Polska
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
„Dziewczynki zbierające kwiaty na łące” pochodzą z wczesnego okresu twórczości Leona Wyczółkowskiego, kiedy artysta przebywał we Lwowie i pozostawał w orbicie Adama Chmielowskiego. Już pod koniec lat 70. XIX wieku, podczas studiów w Krakowie, malarz po raz pierwszy odbywał studia plenerowe. Jego młodzieńczy, matejkowski w charakterze obraz „Ucieczka Maryny Mniszchówny” oparty był o bezpośrednie studia z natury. „Dziewczynki zbierające kwiaty na łące”, bliskie folklorystycznym dziełom Jacka Malczewskiego czy Witolda Pruszkowskiego, mają rozbudowaną partię pejzażu. Trzy postaci na tle nieba rozświetlonego promieniami zachodzącego słońca zdają się wsłuchiwać w melodię natury. Ukwiecona łąka skrzy się bielą, błękitem i żółcienią polnych kwiatów. Góruje nad nimi dziewanna, co może nadawać kompozycji symboliczny wymiar. Dziewanna była bowiem słowiańską boginią, związaną z życiem i roślinnością, uosabianą przez młodą dziewczynę.
Biogram artysty
W latach 1869-75 studiował w Klasie Rysunkowej w Warszawie m.in. u Wojciecha Gersona, Aleksandra Kamińskiego, Rafała Hadziewicza. Naukę kontynuował w Akademii w Monachium, a w latach 1877-79 uczęszczał do SSP w Krakowie, gdzie pobierał nauki u Jana Matejki. W latach 1895-1911 był profesorem ASP w Krakowie, a od 1934 prowadził katedrę grafiki w SSP w Warszawie. W 1889 odbył podróż do Paryża, gdzie zetknął się z impresjonizmem. Początkowo malował obrazy historyczno - rodzajowe, później realistyczne portrety i modne sceny salonowe. Podczas pobytu na Ukrainie w latach 1883-93 tworzył głównie sceny przedstawiające rybaków i chłopów, podejmując w nich problematykę światła i koloru. Po 1895 uległ na krótko wpływowi symbolizmu, po czym zwrócił się w kierunku swoistego koloryzmu. Posługiwał się głównie pastelem, akwarelą i tuszem. Malował nastrojowe pejzaże, głównie tatrzańskie, zabytki architektoniczne, martwe natury, zwłaszcza kwiaty. Tworzył też zróżnicowane stylistycznie, wnikliwe portrety. Od około 1918 zajął się grafiką (techniki trawione, autolitografia). Jego twórczość jest zaliczana do najwybitniejszych zjawisk artystycznych w sztuce polskiej przełomu XIX/XX w.

ID: 66634

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem