Prace na Papierze: Sztuka Dawna (wyniki)

14 lutego 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
1

Leon Wyczółkowski
(1852 Huta Miastkowska - 1936 Warszawa)

Widok na Klasztor Norbertanek w Krakowie, 1918 r.

akwarela, ołówek/papier, 23,3 x 31,2 cm (w świetle passe-partout)

sygnowany i datowany p.d.: 'LWyczół | 1918 .'

Cena wylicytowana: 15 000
Estymacja: 13 000 - 17 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Kraków
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Bogactwo talentu Leona Wyczółkowskiego objawiało się w różnorodnych tematach przezeń podejmowanych i technikach, w których realizował swoje dzieła. Był mistrzem grafiki artystycznej, wytrawnym malarzem, ale też wybitnym rysownikiem. Malarstwo akwarelowe uprawiał przez całe życie, ze szczególnym nasileniem w pierwszych dekadach XX stulecia. W latach 1915-18 powstały liczne, panoramiczne studia akwarelowe przedstawiające krajobrazy, obserwowane podczas podroży artysty. „Pejzaż z okolic Lublina” to widok nieznanego motywu architektonicznego w otoczeniu drzew i rzeki. W 1918 roku artysta zamieszkał w Lublinie, dzięki czemu stworzył tekę graficzną „Lublin”.
Biogram artysty
W latach 1869-75 studiował w Klasie Rysunkowej w Warszawie m.in. u Wojciecha Gersona, Aleksandra Kamińskiego, Rafała Hadziewicza. Naukę kontynuował w Akademii w Monachium, a w latach 1877-79 uczęszczał do SSP w Krakowie, gdzie pobierał nauki u Jana Matejki. W latach 1895-1911 był profesorem ASP w Krakowie, a od 1934 prowadził katedrę grafiki w SSP w Warszawie. W 1889 odbył podróż do Paryża, gdzie zetknął się z impresjonizmem. Początkowo malował obrazy historyczno - rodzajowe, później realistyczne portrety i modne sceny salonowe. Podczas pobytu na Ukrainie w latach 1883-93 tworzył głównie sceny przedstawiające rybaków i chłopów, podejmując w nich problematykę światła i koloru. Po 1895 uległ na krótko wpływowi symbolizmu, po czym zwrócił się w kierunku swoistego koloryzmu. Posługiwał się głównie pastelem, akwarelą i tuszem. Malował nastrojowe pejzaże, głównie tatrzańskie, zabytki architektoniczne, martwe natury, zwłaszcza kwiaty. Tworzył też zróżnicowane stylistycznie, wnikliwe portrety. Od około 1918 zajął się grafiką (techniki trawione, autolitografia). Jego twórczość jest zaliczana do najwybitniejszych zjawisk artystycznych w sztuce polskiej przełomu XIX/XX w.

ID: 64690

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem