Grafika Artystyczna. Sztuka Dawna (wyniki)

31 stycznia 2019, godz. 19:00
Powrót do katalogu
113

Aleksander Orłowski
(1777 Warszawa - 1832 Petersburg)

Polski szlachcic

litografia, litografia barwna/papier, 53,3 x 40,5 cm (w świetle oprawy)

Cena wylicytowana: 2 600
Estymacja: 2 600 - 4 000
Literatura
- Władysław Tatarkiewicz, Aleksander Orłowski, Warszawa 1926, okładka (il.)
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Jako uczeń Jana Piotra Norblina Aleksander Orłowski należał do najważniejszych kontynuatorów nurtu rodzajowego w malarstwie polskim. Tym samym, jako artysta zainteresowany realistyczną reprezentacją rzeczywistości oraz przedstawieniem historii współczesnej, był jednym z pierwszych twórców epoki nowoczesnej. Autor od 1802 roku tworzył w Petersburgu. Dzięki protekcji polskich arystokratów został malarzem wielkiego księcia Konstantego Pawłowicza. Orłowski otrzymał mieszkanie w petersburskim Pałacu Marmurowym, brał udział w życiu towarzyskim rosyjskiej arystokracji. Jego pozycja finansowa pozwoliła mu zgromadzić bogatą kolekcję dzieł sztuki, włoskiej majoliki oraz broni. Orłowski zajął się litografią w latach 10. XIX stulecia. Artysta z łatwością zastosował swobodę ekspresji przynależną jego rysunkom i pastelom w technice graficznej. Tematem swych grafik uczynił sceny ludowe, a wydawane przezeń karty, zeszyty i serie cieszyły się popularnością oraz znajdowały naśladowców. Artysta zafascynowany był grafiką Rembrandta. Ryciny jego autorstwa znajdowały się w petersburskiej kolekcji Orłowskiego. W różnorodnych mediach Orłowski, zgodnie z tradycją holenderskiej tronie, przedstawiał charakterystyczne typy, zazwyczaj związane z polskim obyczajem lub w charakterze orientalnym. Prezentowany „Polski szlachcic” to przykład znakomitego studium różnorodnych materiałów stroju sportretowanego, jak również silnej ekspresji twarzy, które artysta pieczołowicie odtworzył w coraz bardziej popularnej od początku XIX wieku technice litografii.
Biogram artysty
Urodził się w 1777 roku w Warszawie, zmarł w 1832 roku w Petersburgu. Rysunku i malarstwa uczył się w warszawskiej pracowni Jana Piotra Norblina. Ponadto był uczniem Marcello Bacciarellego w "malarni" na Zamku. Brał udział w Powstaniu Kościuszkowskim, jego prace stanowią ważną dokumentację tego wydarzenia. W późniejszych latach był nadwornym rysownikem-batalistą księcia Konstantego. W 1809 roku za obraz "Biwak kozaków" uzyskał tytuł akademika Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Od 1819 roku był członkiem Towarzystwa Naukowego w Krakowie. Jako pierwszy w Rosji zaczął uprawiać litografię. Malował pastelami i olejno. Tematy jego dzieł są różnorodne: sceny batalistyczne, wschodni jeźdźcy, sceny rodzajowe z życia wsi, orientalne typy Czerkiesów i Kirgizów, karykatury, portrety, heroizowane pejzaże - wszystkie dotyczą rzeczy dziejących się współcześnie. W pracach można dostrzec elementy malarstwa Rembrandta.

ID: 66625

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem