Design. Polska Sztuka Stosowana 1918 - 2018 (wyniki)

6 listopada 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
106

Popielniczka lata 20.-30. XX w.

Wytwórnia Wyrobów Srebrnych w Warszawie, proj. Julia Keilowa

srebro, próba: 2, 2 x 13,5 x 12,5 cm

na spodzie znaki złotnicze, wygrawerowana dedykacja: '13 V 1946 - C.P.N. - 13 V 1954'

Cena wylicytowana: 1 300
Estymacja: 2 500 - 3 500
Pochodzenie
- kolekcja Ireny Huml
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Artystyczne wykształcenie Julii Keilowej było oparte na bardzo solidnych podstawach nauk wyciągniętych z pracowni znakomitych nazwisk polskiej sztuki: Karola Tichego, Józefa Czajkowskiego, Wojciecha Jastrzębowskiego, Karola Stryjeńskiego, Tadeusza Breyera. Fundament stylistyczny, na którym Keilowa zaczęła budować swoje doświadczenie artystyczne, niewątpliwie zakorzeniony był w powszechnym wówczas stylu art déco. Oprócz studiów we Lwowskiej Państwowej Szkole Przemysłowej i w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, Keilowa pogłębiała wiedzę m.in. w Niemczech czy Francji, zapoznając się tam z najnowszymi prądami artystycznej awangardy. Od lat 30. XX wieku działała już samodzielnie jako uznana rzeźbiarka, ale większą sławę przyniosły jej przedmioty użytkowe z kategorii zastawy stołowej. Bardziej ekskluzywne wyroby były wykonywane przez artystkę własnoręcznie w jej własnym warsztacie, ale większa część była produkowana masowo w najsłynniejszych przedwojennych wytwórniach wyrobów platerowanych jak fabryka Norblina, Frageta, braci Buch czy braci Henneberg. W połowie lat 30. XX wieku Keilowa otrzymała prestiżowe zlecenie na wykonanie wyposażenia dla transatlantyku MS "Piłsudski". Jej twórczość była wielokrotnie doceniana nagrodami konkursowymi, a także szeroko omawiana w prasie. Prace Julii Keilowej z dziedziny rzemiosła artystycznego emanują modernistyczną szlachetnością formy wykraczającą poza ramy czasowe nurtu, w którym powstały. Przedwojenne cukiernice, tace, popielnice czy pojemniki na papierosy, zestawione z pomysłami współczesnych projektantów, zachowują wciąż aktualny urok surowej prostoty. Zdają się wyprzedzać swój czas, a przy tym reprezentują oryginalny styl Keilowej, bardzo ceniony na rynku kolekcjonerskim.
Biogram artysty
Pochodziła ze zasymilowanej rodziny żydowskiej. Uczęszczała do szkoły we Lwowie i w Wiedniu. Studiowała wzornictwo w Lwowskiej Państwowej Szkole Przemysłowej. W roku 1922 poślubiła prawnika Ignacego Keila. Kontynuowała studia artystyczne w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie m.in. u Karola Tichego, Wojciecha Jastrzębowskiego, Józefa Czajkowskiego, Tadeusza Breyera. W okresie studiów zajmowała się głównie rzeźbą. W roku 1929 została członkiem spółdzielni rzeźbiarskiej "Forma". Wystawiała prace m.in. w Instytucie Propagandy Sztuki. W roku 1933 założyła własną pracownię metaloplastyki. Zaprojektowała około 400 przedmiotów użytkowych, głównie wyrobów platerowych. Według jej projektów sztućce i naczynia stołowe produkowały firmy warszawskie: Norblin, Fraget i Bracia Henneberg. W czasie II wojny światowej prowadziła w ciągu dwóch lat pracownię ceramiczną. Zginęła najprawdopodobniej na Pawiaku. Na jesieni 2012 odbyła się wystawa jej prac w Muzeum Miedzi w Legnicy.

ID: 63410

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem