Design. Polska Sztuka Stosowana 1918 - 2018 (wyniki)

6 listopada 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
102

Rózgi lata 20.-30. XX w., proj. około 1926

Spółdzielnia Artystów Plastyków ŁAD, proj. Lucjan Kintopf

technika żarkadowa/len, 156 x 82 cm

Cena wylicytowana: 20 000
Estymacja: 20 000 - 30 000
Wystawiany
- Sztuka wszędzie. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1904-1944, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2012
- Galeria Wzornictwa Polskiego, Muzeum Narodowe w Warszawie, ekspozycja stała (inny egzemplarz)
Literatura
- por. Monika Nowakowska, Lucjan Kintopf. Propaństwowy żakard [w:] red. Czesława Frejlich, Rzeczy niepospolite. Polscy projektanci XX w., Kraków 2013, s. 112-120
- red. Jola Gola, Maryla Sitkowska, Agnieszka Szewczyk, Sztuka wszędzie. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1904-1944. Katalog wystawy, Warszawa 2012, s. 211
- por. Hubert Bilewicz, Żakardy w "ŁADZIE" [w:] red. Anna Frąckiewicz, Spółdzielnia Artystów ŁAD 1926-1996, Warszawa 1998, s. 184-186
- por. Irena Huml, Współczesna tkanina polska, Warszawa 1989, s. nlb., il. 39
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Żakard "Rózgi" projektu Lucjana Kintopfa to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich tkanin. W dwudziestoleciu międzywojennym osiągnęła wielką popularność handlową i jako makata, kotara czy serweta gościła w licznych wnętrzach mieszkalnych. Zdobiła również przestrzenie publiczne, obok cech dekoracyjnych nosiła bowiem również te ideowe. Tytułowe rózgi - witki, gałązki wierzby, ornament z ludowych pisanek, poddane zostały uproszczeniu i zmultiplikowane rzędowo. Pasowa kompozycja przywodzić mogła na myśl pasy kontuszowe i tradycje szlacheckie. Jednocześnie odwoływała się do motywów ludowych. "Treści tkaniny modelowano asocjacjami z kręgu narodowej tradycji. Czytano ją mając faktycznie przed oczami pas słucki. Wierzbowe gałązki ulegały nobilitacji. Stylizowany motyw zatracał swą pospolitość. Rózga przestała być suchą witką. Przekształcała się w warkocz komety" (Hubert Bilewicz, Żakardy w "ŁADZIE" [w:] red. Anna Frąckiewicz, Spółdzielnia Artystów ŁAD 1926-1996, Warszawa 1998, s. 185-186). Wdrożona do produkcji w 1926 roku w warsztatach nowopowstałej Spółdzielni Artystów ŁAD, żakardowa tkanina realizowana była w kilku wariantach kolorystycznych, kompozycyjnych i materiałowych. Kintopfowi udało się wydobyć w niej charakterystyczne dla techniki żakardu efekty przejść tonalnych, walorowych niuansów, blasku. Lucjan Kintopf uchodzi dziś za mistrza polskiego żakardu, projektanta, który ten rodzaj tkaniny podniósł do rangi dzieła sztuki, nadając mu obok znaczenia dekoracyjnego również symboliczne i patriotyczne. Do najsławniejszych jego prac należą "Orły duże" z 1927 roku oraz "Orlęta olimpijskie" projektowane z myślą o XI Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku. Kintopf był nie tylko projektantem tkanin, mebli, ceramiki, czy przedmiotów z drewna i metalu. Zajmowała się także grafiką, malarstwem i aranżacją wnętrz. Od 1931 roku pracował nad własnym modelem krosna tkackiego i metodą ułatwiającą komponowanie tkanin dekoracyjnych. Tkaniny Kintopfa z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku często identyfikowane są jako ikoniczne dla polskiego wzornictwa art déco. Uchodzą też za najwybitniejsze osiągnięcia przedwojennej Spółdzielni "Ład". Wielokrotnie wyróżniane i nagradzane na około 150 wystawach w kraju i na świecie. Znajdują się w wielu kolekcjach muzealnych m.in. w zbiorach Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi czy Muzeum Narodowego w Warszawie.
Biogram artysty
W latach 1915-17 uczęszczał do Klas Rzemieślniczo-Przemysłowych Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W latach 1917-18 uczeń Szkoły Sztuk Zdobniczych przy Muzeum Rzemiosła i Sztuki Stosowanej. W maju 1924 uzyskał dyplom nauczyciela rysunku po skończeniu Państwowych Kursów Pedagogicznych dla Nauczycieli Rysunku w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych, później w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1932 roku. W latach 1922-29 pracował jako nauczyciel rysunku w Instytucie Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie. Był jednym z założycieli Spółdzielni Artystów "ŁAD", której był dyrektorem w latach 1927-32 oraz 1936-37.

ID: 64016

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem