Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie (wyniki)

13 grudnia 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
16

Józef Brandt
(1841 Szczebrzeszyn - 1915 Radom)

Polowanie, przed/lub 1907 r.

olej/płótno (dublowane), 69,5 x 100 cm

sygnowany i opisany l.d.: ‘Józef Brandt | z Warszawy | Monachium'

na krośnie malarskim papierowa nalepka aukcyjna

Cena wylicytowana: 850 000
Estymacja: 800 000 - 1 200 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Warszawa
- dom aukcyjny DESA Unicum, czerwiec 2006
- kolekcja prywatna, Polska
Wystawiany
- Józef Brandt 1841-1915, Muzeum Narodowe w Warszawie, 22 czerwca - 30 września 2018
- Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, 1907
Literatura
- Józef Brandt 1841-1915, redakcja naukowa Ewa Micke-Broniarek, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2018, nr kat. I.302
- Anna Bernat, Józef Brandt 1841-1915, Warszawa 2007, s. 72
- Irena Olchowska-Szmidt, Józef Brandt, Kraków 2006, s. 64 (il.)
- Mieczysław Mazaraki, Tematy myśliwskie w twórczości Józefa Brandta, "Łowiec Polski" 1982, nr 1, s. 17 (il.)
- Janina Wiercińska, Katalog prac wystawionych Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1860-1914, Wrocław-Warszawa-Kraków 1969, s. 33
- Wacław Husarski, Józef Brandt, "Sztuki Piękne" 1929, r. 5 (il.)
- "Tygodnik Ilustrowany" 1907, nr 48, s. 970-971 (il.)
- Sprawozdanie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa 1907, s. 14
- Adam Breza, "Salon" Warszawski w 1907 r., "Świat" 1907, nr 47, s. 7, 1 (il.)
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
„W obrazach o tematyce myśliwskiej dostrzegamy raz po raz ulubiony przez Brandta motyw konia, zarówno rozhukanego w biegu jak i spokojnie stojącego w zaprzęgu. W gorączkowej pogoni („Polowanie”) – pisze o prezentowanym obrazie Mieczysław Mazaraki – jeźdźcy-myśliwi dojeżdżający osaczonego przez ogary zwierza, bądź to w ferworze i podnieceniu oddają strzały, bądź głosem rogu zwołują towarzyszy, by nie pozwolić mu ujść z matni. Zadziwia precyzja w przedstawianiu atrybutów myśliwskiego stroju, w którym drobiazgowo oddane są nawet detale konstrukcji broni i uprzęży” (Mieczysław Mazaraki, Tematy myśliwskie w twórczości Józefa Brandta, „Łowiec Polski” 1982, nr 1, s. 17). Opis Mazarakiego precyzyjnie oddaje anegdotyczną warstwę „Polowania” Józefa Brandta. Artysta, realizując w swojej twórczości wielką serię obrazów o tematyce myśliwskiej, przy okazji każdego dzieła dbał o wierność szczegółom. Brandt szczegółowo zdejmował z natury strzelby, dubeltówki, pasy z nabojami, myśliwskie rogi, siodła czy uprzęże, ale także ubiór myśliwych: kurtki, kamizelki czy czapki. Bogactwo detalu w partiach figuralnych „Polowania” malarz zderzył z syntetycznie ujętym pejzażem, rozegranym paroma odcieniami zieleni, brązu, oranżu i błękitu. Przedstawione polowanie na dzika nie jest krwawe. Co prawda malarz wyobraził w oddali osaczone przez myśliwych i psy zwierzę, lecz wolał dać wyraz ogólnej wizji dynamiki łowów ujętych na tle nastrojowego, jesiennego krajobrazu. Brandta interesowały myśliwskie rytuały jako wyraz pewnej głębszej wizji życia w dawnej Rzeczpospolitej.
Biogram artysty
Po ukończeniu Instytutu Szlacheckiego w 1858 wyjechał na studia inżynierskie do paryskiej École des Ponts et Chaussess, ale za namową Juliusza Kossaka poświęcił się studiom malarskim. Przez pewien czas uczył się w pracowni Leona Cognieta, a także korzystał z porad Juliusza Kossaka i Henryka Rodakowskiego. W 1862 wyjechał do Monachium, gdzie rozpoczął naukę w pracowni F. Adama oraz T. Horschelta, a od 17. 02. 1863 studiował w Akademii Monachijskiej, głównie pod kierunkiem K. von. Piloty’ego. W 1869 otrzymał medal 1 klasy na międzynarodowej wystawie w Glaspalast, a od 1878 był honorowym profesorem Akademii. Na stałe osiadł w Monachium, gdzie w 1866 założył pracownię, która skupiała wszystkich przebywających w tym mieście polskich artystów. Od około 1875 prowadził rodzaj nieurzędowej prywatnej szkoły dla młodych malarzy, głównie Polaków. Monachium opuszczał jedynie w miesiącach letnich, które spędzał w swoim majątku Orońsk pod Radomiem oraz podróżując po Podolu, Wołyniu, Ukrainie i europejskiej części Turcji. Był czynnym działaczem Münchener Kunstverein - w latach 1864 - 1913 był członkiem zwyczajnym tego stowarzyszenia, a w roku 1874 i 1875 był członkiem zarządu. Zdobył ogromne powodzenie wśród publiczności oraz wiele najwyższych odznaczeń i tytułów - w 1891 otrzymał wielki złoty medal na międzynarodowej wystawie w Berlinie, od 1875 był członkiem berlińskiej Akademii Sztuki, od 1878 honorowym profesorem Akademii Bawarskiej, a od 1900 członkiem honorowym Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Był przede wszystkim malarzem batalistą. Scenerią przedstawianych przez artystę wydarzeń były najczęściej wschodnie kresy siedemnastowiecznej Rzeczpospolitej, w epoce wojen kozackich i najazdów tatarskich. Główne motywy obrazów artysty to kozacy, Tatarzy, lisowczycy, rycerstwo polskie XVII, gdzie najważniejszą rolę odgrywały konie w efektownych ruchach i barwne postacie jeźdźców w ferworze walki, także sceny z polowań i hałaśliwych bazarów. Obrazy artysty znajdują się prawie we wszystkich muzeach polskich, a także w zbiorach i kolekcjach prywatnych w Europie i Ameryce.

ID: 65655

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem