Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie (wyniki)

13 grudnia 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
11

Eliasz Kanarek
(1902 Skowierzyn - 1969 Scotsville, USA)

Portret damy w futrzanej etoli, 1932 r.

olej/płótno, 90 x 54 cm

sygnowany i datowany l.d.: 'E. Kanarek | 1932'

Cena wylicytowana: 40 000
Estymacja: 40 000 - 60 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Górny Śląsk
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
W 1936 roku Wacław Husarski pisał odnośnie do twórczości Łukaszowców: „Malarstwo szkoły Pruszkowskiego (...) stara się odpowiedzieć potrzebom normalnego odbiorcy zarówno treścią, która dla szerszego ogółu stanowi zawsze nieodzowny pierwiastek dzieła sztuki, jak i formą, zrozumiałą , nieprzerafinowną nadmiernie – nie oderwaną od tradycji”. Tego rodzaju klarowność przynależy „Portrecie damy w futrzanej etoli”, jednym z nielicznych międzywojennych dzieł Kanarka zachowanych w zbiorach prywatnych. Białe karty w biografii, jak również stosunkowe skromne oeuvre, czynią z Kanarka artystę zagadkowego. Malarz w okresie wojny polsko-bolszewickiej służył jako ochotnik w Wojsku Polskim. Następnie studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a potem od 1923 roku u Tadeusza Pruszkowskiego w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Kanarek wraz z innymi uczniami Pruszkowskiego współtworzył od 1925 roku grupę artystyczną Bractwo Św. Łukasza. Artyści zorganizowali się na wzór średniowiecznego cechu – zgrupowani wokół mistrza zgłębiali tajemnice warsztatowe. Technologicznie i stylistyczne wzorowali się na dawnym malarstwie włoski i przede wszystkim niderlandzkim oraz holenderskim. Dalecy od ekstrawagancji awangardy dążyli do stworzenia nowej sztuki narodowej opartej na realizmie. „Portret damy w futrzanej etoli” wyszedł spod pędzla 30-letneigo Kanarka. Artysta o szczytu swoich możliwości twórczych, w latach 30. XX wieku, wielokrotnie wystawiał na zagranicznych prezentacjach polskiej sztuki, m.in. na Biennale w Wenecji (1934), w Carnegie Institute w Pittsburghu (1937) oraz na Wystawie Światowej w Nowym Jorku (1939). Mimo nieco mrocznej palety barwnej Kanarek osiągnął pogodny nastrój kompozycji. Głębia ciemnych, acz ciepłych tonów przywodzi na myśl światłocieniowe malarstwo Rembrandta i portrecistów holenderskich jego epoki. Malarz z pietyzmem opracował dłonie nieznanej dzisiaj modelki, partię twarzy z szlachetnie zarysowanymi migdałowatymi błękitnymi oczami oraz subtelnymi ustami, a także elementy stroju – biżuterię oraz pyszczek lisa w etoli. Poetyka porządku i spokoju obecna w „Portrecie damy w futrzanej etoli” bliska jest generalnej wizji dawnych mistrzów w optyce Łukaszowców. Artyści ci zwracali się w stronę XVII-wiecznej Holandii Rembrandta, poszukując klasycznych środków malarskiej ekspresji i swego rodzaju swojskości.
Biogram artysty
W roku 1923 rozpoczął studia w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Tadeusza Pruszkowskiego. Był członkiem Bractwa św. Łukasza i brał udział w wystawach tej grupy. Jako rysownik współpracował w latach 1935-38 z tygodnikiem "Szpilki". Uczestniczył w weneckim Biennale 1934, wystawiał w Carnegie Institute w Pittsburgu (USA) 1937. W roku 1923 rozpoczął studia w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Tadeusza Pruszkowskiego. Był członkiem Bractwa św. Łukasza i brał udział w wystawach tej grupy. Jako rysownik współpracował w latach 1935-38 z tygodnikiem "Szpilki". Uczestniczył w weneckim Biennale 1934, wystawiał w Carnegie Institute w Pittsburgu (USA) 1937. W roku 1938 wraz z malarzami z Bractwa św. Łukasza brał udział w namalowaniu siedmiu obrazów historycznych przeznaczonych do sali honorowej pawilonu polskiego na Wystawie Światowej w Nowym Jorku 1939. Oprócz Eliasza Kanarka byli to: Tadeusz Pruszkowski, Bolesław Cybis, Bernard Frydrysiak, Jan Gotard, Aleksander Jędrzejewski, Jeremi Kubicki, Antoni Michalak, Stefan Płużański, Janusz Podoski i Jan Zamoyski. W marcu 1939 popłynął wraz z Bolesławem Cybisem transatlantykiem "Batory" do Nowego Jorku wioząc obrazy na wystawę. Po wybuchu wojny pozostał w USA. Na emigracji kontynuował działalność artystyczną.

ID: 65252

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem