Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie (wyniki)

13 grudnia 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
8

Jacek Malczewski
(1854 Radom - 1929 Kraków)

Portret mężczyzny przy pianinie (Tadeusz Błotnicki?), 1901 r.

olej/deska, 49 x 32 cm

sygnowany i datowany l.d.: 'JMalczewski | .1901.'

Cena wylicytowana: 170 000
Estymacja: 200 000 - 260 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Warszawa
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Kim jest przedstawiony mężczyzna wsparty o fortepian? Czy jest muzykiem, czy może po prostu przyjacielem Malczewskiego, a instrument pełni zaledwie rolę rekwizytu lub symbolu? Czy przebywa w przestrzeni rzeczywistej czy iluzyjnej, którą zamieszkały fantastyczne postacie wzbijające się i opadające w skąpanej złotem sferze? Podobieństwo fizjonomii wskazuje na postać Tadeusza Błotnickiego (1858 – 1928), rzeźbiarza i kostiumologa. Malarze mogli się poznać tuż przed wyjazdem Jacka Malczewskiego z Krakowa do Paryża bądź po samym jego powrocie do Polski, w Akademii Sztuk Pięknych lub za pośrednictwem Karola Lanckorońskiego. Artystów połączyła również wspólna praca nad zewnętrzną dekoracją gmachu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, który ukończono w 1901 roku, czasie, w którym został namalowany prezentowany na aukcji obraz. W w przeciągu dwóch lat Malczewski dwukrotnie portretował Błotnickiego, podczas pracy w pracowni rzeźbiarskiej oraz z alegoryczną figurą meduzy („Portret Tadeusza Błotnickiego z meduzą”, 1902, Muzeum Narodowe w Warszawie).
Biogram artysty
W latach 1872-75 i 1877-79 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki oraz w latach 1876-77 u Henri Ernesta Lehmana w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Na formację artysty wpłynęły liczne podróże do Paryża, Monachium, Wiednia, Włoch, Grecji czy Turcji. Istotnym źródłem inspiracji Malczewskiego był rodzimy folklor, polska literatura i historia, także tradycja biblijna i mitologiczna. Stale podejmował wątki patriotyczne i mesjanistyczne, egzystencjalne, autobiograficzne oraz dotyczące dylematów artystycznego tworzenia. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela malarstwa polskiego symbolizmu wsławił się też jako wybitny pedagog. Wykładał malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1896-1900 i 1910-1921), a w okresie 1912-1914 pełnił funkcję jej rektora. W 1897 roku został członkiem-założycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Twórczość Malczewskiego był wielokrotnie prezentowana poza granicami kraju, doceniana i nagradzana, m.in medalami na międzynarodowych wystawach w Monachium (1892), Berlinie (1891) i Paryżu (1900).

ID: 64371

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem