Sztuka Dawna: XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie (wyniki)

13 grudnia 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
2

Jan Stanisławski
(1860 Olszana, Ukraina - 1907 Kraków)

Pejzaż zimowy z Zakopanego (recto/verso), około 1906 r.

olej/tektura, 16,5 x 23,5 cm (w świetle oprawy)

sygnowany l.d.: 'JAN STANISŁAWSKI' (recto)

Cena wylicytowana: 42 000
Estymacja: 50 000 - 70 000
Pochodzenie
- kolekcja prywatna, Polska
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Fascynacja przyrodą Tatr należy do kluczowych fenomenów, które pozwalały przeobrażać się malarstwu polskiego modernizmu. Artyści urzeczeni surowym pięknem gór wyobrażali je w ich wzniosłej potędze lub ulotności atmosferycznych zjawisk. Nieodłącznie operowali syntezą i symbolicznym nastrojem, chcąc dotknąć duszy natury. Jan Stanisławski należał do pierwszych propagatorów Tatr wśród twórców „nowej sztuki”. Po raz pierwszy odwiedził je w 1884 roku, aby w kolejnych latach powracać tam wielokrotnie, później wraz z kręgiem uczniów z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po przyjeździe do Zakopanego artyści rezydowali w Willi pod Jedlami na Kozińcu. Prezentowany „Pejzaż zimowy z Zakopanego” należy wiązać z wyprawą studentów krakowskiej Akademii do Zakopanego zimą 1906 roku. W ostatnich latach twórczości artysta stosował daleko posunięte uproszczenie widzianego pejzażu i operował nastrojem zdradzającym panteistyczne rozumienie natury. Recto przedstawia pejzaż z górskiej polany ujęty pasowo, z jasną połacią śniegu, ciemno-błękitnym masywem gór oraz prześwietloną, akcentowaną różem partią nieba. Verso to krajobraz z wysokim horyzontem i ścieżką biegnącą w kierunku góralskich chałup, rozwiązany zaledwie w paru tonach bieli, błękitu i szarości.
Biogram artysty
Ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Malarstwa początkowo uczył się w Klasie Rysunkowej W. Gersona w Warszawie, następnie w latach 1884 - 1885 w Paryżu u E. Carolusa-Durana. Odbył wiele podróży artystycznych m. in. do Włoch, Hiszpanii, Austrii i Czech. W 1895 r. przebywał w Berlinie i współpracował z W. Kossakiem przy realizacji panoramy "Przejście przez Berezynę". W 1897 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie wykładał malarstwo krajobrazowe w Szkole Sztuk Pięknych. Jako pedagog w pracowni pejzażowej wprowadził metodę studiów plenerowych, która dała początek rozwoju tego gatunku malarstwa w sztuce polskiej na początku XX w. Był współzałożycielem TAP "Sztuka". Malował przede wszystkim małe, nastrojowe, syntetyczne pejzaże o szerokiej plamie barwnej.

ID: 65223

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem