Sztuka Współczesna: Klasycy awangardy po 1945 (wyniki)

6 grudnia 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
28

Henryk Musiałowicz
(1914 Gniezno - 2015 Warszawa)

Z cyklu "Anioły", 1994/6 r.

olej, relief/płyta pilśniowa, 109 x 89 cm

sygnowany p.d. '‘MUSIAŁOWICZ'

sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'Z CYKLU | „ANIOŁY” | 110 X 90 | 1994/96 | MUSIAŁOWICZ’ na odwrociu papierowa nalepka z wymiarami pracy

Cena wylicytowana: 15 000
Estymacja: 17 000 - 25 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
Musiałowicz jest i zawsze był outsiderem. Dlatego nie da się jego twórczości zakwalifikować do żadnego z nurtów czy tendencji w sztuce, które mają swoje nazwy. Artysta zawsze był przeświadczony o tym, że celem tworzenia sztuki jest zawarte w niej przesłanie, że jej zadaniem jest skłanianie widza do kontemplacji, zadumy, rozważań”.

– BOŻENA KOWALSKA

W cyklu „Reminiscencje” Henryk Musiałowicz podejmował szereg zagadnień egzystencjalnych. Sam artysta tak wypowiadał się o swojej sztuce: „Chcę, aby moja sztuka miała jakąś wewnętrzną siłę i zmuszała do refleksji. By niosła nadzieję, będąc metaforą ludzkiego losu, w który wpisane są zarówno cierpienie, odrodzenie odradzenie i ukojenie” (Ewa Bogusz-Bołtuć, Człowiek i artysta. Wywiad z Henrykiem Musiałowiczem, „Estetyka i krytyka” 2004, nr 6 (1/2004), s. 55–56).

Artysta we wspominanym cyklu, podobnie jak w „Sacrum” czy „Epitafium”, odwołuje się do osiowości, a w centrum – zarówno formalnym, jak i treściowym obrazu – stawiała człowieka. To właśnie sylwetka ludzka stała się dla autora kompozycyjnym szkieletem. Uproszczenia oraz geometryzacja zbliżają ludzkie kształty do formy metaforycznego znaku. Obrazy powstałe w ramach serii są niezwykle lapidarne, jeśli chodzi o paletę barwną – Musiałowicz posługiwał się przede wszystkim czernią oraz czerwienią. W efekcie prace z cyklu „Reminiscencje” charakteryzuje atmosfera tajemniczości oraz złowieszczy nastrój.

Henryk Musiałowicz często w swojej twórczości, zarówno malarskiej, jak i rzeźbiarskiej, powraca do atmosfery oraz wydarzeń czasu wojny i okupacji. Tym zagadnieniom artysta poświęcił przede wszystkim swoje pierwsze realizacje. W licznych pracach nawiązywał do zniszczonej Warszawy oraz jej powojennej atmosfery.
Biogram artysty
W 1939 ukończył warszawska ASP, gdzie studiował pod kierunkiem Feliksa Szczęsnego Kowarskiego oraz Leonarda Pękalskiego. Należał do grupy „Warszawa”. Malarz, grafik i rysownik nie związany z żadną grupą ani orientacją artystyczną. Używa różnych technik (pędzel, pióro, techniki graficzne, tusz) stworzył monotematyczne serie, m.in. „Dno morskie”, „Wojna przeciw człowiekowi”, „Portrety z wyobraźni”, cykle „Reminiscencje”, „Epitafia”, „Rodzina”. Maluje obrazy z syntetycznie ujętymi formami i postaciami, o bogatym tle i fakturze reliefowej, zajmuje się też malarstwem ściennym i witrażownictwem (projekt witraża do Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Alei Szucha w Warszawie).

ID: 65220

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem