Fotografia Kolekcjonerska: Klasyka i Awangarda Artystyczna (wyniki)

15 listopada 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
106

Stanisław Ignacy Witkiewicz / Witkacy
(1885 Warszawa - 1939 Jeziory na Polesiu)

Profesor Pulverston II, 1931

odbitka żelatynowo-srebrowa, vintage print/papier barytowy, 23 x 17 cm (zadruk); fot. Józef Głogowski

datowany i opisany ołówkiem na odwrociu: 'prof. Pulverston, II 1931'

Cena wylicytowana: 70 000
Estymacja: 55 000 - 90 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Witkacy jeszcze jako dziecko otrzymał w prezencie pierwszy aparat. Podarunek ten sprawił mu ojciec Stanisław Witkiewicza, który był uznanym malarzem i krytykiem. To on nauczył syna tworzyć zdjęcia, zaznajamiał z rożnymi technikami, a także występował w roli modela. Witkacy nastolatek rejestrował otaczającą go codzienność, a także tworzył dokumentację swoich pierwszych procesów artystycznych. We wczesnym okresie jego fotograficznego dorobku odnaleźć można liczne pejzaże z rodzinnych stron, portrety najbliższych, ale także autoportrety, które stanowią najsłynniejszy aspekt jego fotograficznej twórczości. Autoportrety Witkacego są ściśle związanego z jego zainteresowaniem teatrem. Niczym aktor wcielający się w rożne role, przed aparatem Witkacy eksplorował wachlarz własnych emocji. Reżyserując swoje życie i inscenizując niecodzienne sytuacje, świadomie kreował swój wizerunek, ekscentryka, nieobliczalnego i kreatywnego artysty. Na fotografiach wciela się w postaci ze swojej prozy, dramatów i szkiców oraz w postaci historyczne, tworząc widowisko totalne, łączące wiele dziedzin jego licznych zainteresowań.
W autoportretach Witkacy wypracował bardzo charakterystyczną estetykę, której dominantą jest całkowite skupienie się na własnej mimice. Przestrzeń i kontekst ulegają zawieszeniu, neutralne tło nie pozwala na rozproszenie uwagi widza, zaś ciasny kadr, w którym pozostaje miejsce jedynie dla ekspresji rysów, dłoni oraz do rożnych rekwizytów, pozwalają na uchwycenie szerokiej gamy najrozmaitszych stanów emocjonalnych.
Biogram artysty
Jego ojcem był znany krytyk, malarz i pisarz, twórca tzw. "stylu zakopiańskiego" w architekturze Stanisław Witkiewicz. W latach 1905-10 studiował niesystematycznie w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Józefa Mehoffera oraz u Władysława Ślewińskiego w Poroninie. Podróżował do Włoch, Francji i Niemiec. W roku 1914 uczestniczył w etnograficznej ekspedycji Bronisława Malinowskiego do Australii, skąd na wiadomość o wybuchu I wojny światowej wrócił do Europy. Wczesna twórczość malarska pozostawała pod znakiem Młodej Polski i wpływem P. Gauguina i Wł. Ślewińskiego. Później doszedł do swoistego ekspresjonizmu. Z czasem w wyniku teoretycznych przemyśleń na temat formy zrezygnował z twórczości malarskiej. Założył jednoosobową "Firmę Portretową" i ograniczył się do zarobkowego wykonywania pastelowych portretów, tworzonych niejednokrotnie pod wypływem używek pozwalających na eksperymentowanie z formą. Stanisław Ignacy Witkiewicz napisał 4 powieści, ponad 40 dramatów, liczne artykuły i eseje dotyczące malarstwa, literatury, teatru i filozofii. W okresie dwudziestolecia międzywojennego mieszkał głównie w Zakopanem. Po wybuchu II wojny światowej uciekł przed Niemcami na kresy wschodnie, gdzie we wsi Jeziory na Polesiu 18 września 1939 roku popełnił samobójstwo.

ID: 63768

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem