Polonica, Militaria, Batalistyka (wyniki)

30 października 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
31

Waza z przedstawieniem Stefana Batorego i Leszka Czarnego, 1882-1886

Fabryka Fajansów Artystycznych i Kafli Piecowych w Nieborowie, proj. Sławomir Celiński

fajans szkliwiony, malowany, 50 x 35 cm

wewnątrz wylewu znak wytwórni: 'MPR' (Michał Piotr Radziwiłł) pod mitrą książęcą

Cena wylicytowana: 24 000
Estymacja: 25 000 - 35 000
Stan zachowania
- głowa jednego uchwytu doklejana
Literatura
- porównaj: Majolika z Ćmielowa i Nieborowa w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, poz. kat. 4, s. 178-180 (il.)
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
"Fabrykę Fajansów Artystycznych i Kafli Piecowych" w Nieborowie założył książę Michał Piotr Radziwiłł w 1881 roku. Pomieszczenia wytwórni ulokowano w zabudowaniach dawnego browaru, znajdującego się w tamtejszym zespole pałacowym. Manufakturą kierował sprowadzony z Nevers - Stanisław Thiele, znany rzeźbiarz i ceramik, syn polskiego powstańca i emigranta. Do produkcji wykorzystywano lokalny surowiec. Zatrudniano specjalistów, miejscowych rzemieślników i utalentowanych mieszkańców okolicznych wsi. Dekoratorami byli m. in. uczniowie warszawskiej Klasy Rysunkowej Wojciecha Gersona. Inspiracją dla powstających wyrobów były formy dekoracyjne dawnych wytwórni włoskich, francuskich i holenderskich. Projekty modeli tworzyli dyrektor Stanisław Thiele i rzeźbiarz Sławomir Celiński jak również sam Piotr Michał Radziwiłł, który zajmował się też zdobieniem obiektów. Z czasem książę sięgnął do motywów narodowych i patriotycznych, odwołujących się do historii Polski, lokalnego pejzażu i życia codziennego. Należy podkreślić, że to właśnie majolika z Nieborowa jawi się jako jeden z najciekawszych europejskich przykładów ceramiki europejskiej doby historyzmu. Specjalnością zakładu nieborowskiego były wyroby majolikowe. Uformowane z gliny naczynia pokrywano nieprzezroczystą emalią cynową, dekorowano farbami naszkliwnymi, które po wypaleniu tworzyły jednolicie gładką powierzchnię. W asortymencie wytwórni znajdowały się naczynia serwisowe, piece, kominki, żardiniery, amfory, wazony, ozdobne kafle i talerze. Na wyrobach umieszczano znak fabryczny ’MPR’ (Michał Piotr Radziwiłł) pod mitrą książęcą oraz ’ST’ (Stanisław Thiele). Manufaktura bardzo szybko stała się słynna. Już w czerwcu 1884 roku miała miejsce wielka wystawa wyrobów nieborowskich w Hotelu Europejskim w Warszawie. Skład główny firmy otwarto przy ul. hr. Berga 5 w Warszawie, powstały również przedstawicielstwa w Kijowie i St. Petersburgu. W 1885 roku ukazał się katalog wyrobów z Nieborowa, wymieniano w nim blisko 200 różnorodnych produktów. Rok później książę Radziwiłł wycofał się z przedsięwzięcia i część urządzeń odsprzedał Stanisławowi Thiele, który prowadził produkcję do 1897. Od 1903 do 1906 roku manufaktura była dzierżawiona przez ceramika Stanisława Jagmina. Tworzone wówczas wzory oparto na formach celtyckich i słowiańskich, które rozpowszechniły się dzięki wykopaliskom archeologicznym. W 1931 roku powstał projekt wznowienia produkcji majoliki, ale niestety nie doczekał się realizacji. Od września 1981 roku uruchomiono przy Muzeum w Nieborowie i Arkadii pracownię ceramiczną, w której wytwarzano kopie dawnych wzorów oraz formy o charakterze dekoracyjnym i pamiątkarskim. Nieborowska Manufaktura Majoliki jako jedyna w Polsce kontynuuje do dziś tradycję wyrobu ceramiki artystycznej.

ID: 63549

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem