Rzeźba i Formy Przestrzenne (wyniki)

23 października 2018, godz. 19:00
Powrót do katalogu
19

Stanisław Horno-Popławski
(1902 Kutaisi - 1997 Sopot)

"Kutno"

brąz, marmur, 60 x 45 x 41 cm

sygnowany: 'HOR-POP II'

Cena wylicytowana: 35 000
Estymacja: 40 000 - 50 000
Wystawiany
- Myślenie kamieniem - Stanisław Horno-Popławski, Bydgoskie Centrum Sztuki, Sopot 2017
- Stanisław Horno-Popławski wystawa rzeźby, Galeria TEST, Warszawa 2018
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
więcej informacji
Komentarz
"(…) wciąż na nowo podejmuje walkę z kamieniem - najtwardszym, ale i najpiękniejszym. Z uporem, z zawziętością, nieustępliwie, często po czternaście godzin na dobę wykuwa kształt, który nieomylnie przekazać ma drugim jego wzruszenia i jego wizje. Wierny swej własnej koncepcji twórczej, nie chce zadziwiać, 'szokować', krygować się modnie, kokietować ultranowoczesnością form".
MARIAN TURWID

Rzeźba jest szkicem Pomnika bohaterstwa żołnierza polskiego w bitwie pod Kutnem w 1939. Pomnik upamiętnia stracie zbrojne, które historycy określają mianem jednej z największych bitew wojny obronnej 1939. Stanisław Horno-Popławski urodził się na początku XX wieku na Kaukazie, dokąd został zesłany jego dziadek po udziale w powstaniu styczniowym. Losy zaniosły twórcę do wielu miejsc, zawsze jednak mógł rozwijać swoje artystyczne pasje. Niedługo po jego urodzeniu rodzina zamieszkała w Moskwie, gdzie w 1916 pobierał prywatne lekcje rysunku. W latach 20. Natomiast przeniósł się do Wilna, gdzie studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego. Dyplom ukończenia studiów uzyskał w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych po nauce w pracowniach profesora Tadeusza Pruszkowskiego oraz profesora Tadeusza Breyera w latach 1923-31. W latach 30. rzeźbiarz sporo podróżował i podjął studia we Francji oraz Włoszech. W 1939 walczył w kampanii wrześniowej. Następnie osadzono go w obozie jenieckim w Woldenbergu. Pod koniec lat 40. został profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, a w 1949 - profesorem zwyczajnym w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie pracował do 1970.
Na przestrzeni lat artysta wykształcił swój indywidualny styl, który stał się rozpoznawalny na szeroką skalę. Dzieła artysty cechował szacunek do tworzywa - kamienia. Charakterystycznymi ich cechami stały się urzekająca prostota oraz uderzająca siła wyrazu. Największe zmiany w sztuce autora zaszły po wojnie. Początkowy monumentalizm oraz klasycyzm na początku lat 50. ustąpiły tendencjom realistycznym. Później rzeźbiarz zwrócił się ku przedstawieniom spod znaku abstrakcji.
Kluczowy jednak dla artysty był balans pomiędzy nowościami a wiernością tradycji rzeźby jako dyscypliny sztuki. Z jednej strony wypracował swój styl na drodze eksperymentów, z drugiej - dążył do skrajnej wręcz syntezy oraz odznaczał się niejako archaicznym podejściem do formowania bryły. W najbardziej dojrzałym momencie kariery Horno-Popławski dążył przede wszystkim do sumarycznej formy, której nie zakłócałyby zbędne detale. Autor zaprojektował liczne pomniki, których twórców wyłaniano w konkursach. Pozostawił po sobie m.in. pomnik Mickiewicza przy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

ID: 63833

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem