Sztuka Dawna: XIX wiek, modernizm, międzywojnie (wyniki)

12 października 2017, godz. 19:00
Powrót do katalogu
7

Wilhelm Kotarbiński
(1849 Nieborów - 1922 Kijów)

Kazanie w Kafarnaum

olej/płótno, 79 x 120 cm

sygnowany p.d.: 'Kotarbinsky'

Cena wylicytowana: 460 000
Estymacja: 500 000 - 700 000
Pochodzenie
- Sotheby’s, Londyn
- McDougall, Londyn
- kolekcja prywatna, Polska
Literatura
- Russian Art Auction, McDougall, Londyn
- Russian Art Evening Sale, Sotheby’s, Londyn
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
więcej informacji
Komentarz
Chociaż pod koniec XIX wieku Stanisław Witkiewicz (ojciec) z pasją dowodził, że nieważne jest, czy obraz przedstawia Kaśkę siejącą rzepę, czy Zamoyskiego pod Byczyną - bo w malarstwie liczy się nie to "co", lecz "jak"- dla publiczności wieku węgla i pary przesłanką popularności obrazu był jego temat. Nastroje te doskonale rozumiał Wilhelm Kotarbiński. Artysta na swoich monumentalnych płótnach podejmował przede wszystkim tematykę religijną i historyczną. Oba te gatunki malarskie plasowały się na szczycie akademickiej hierarchii i dawały publiczności sygnał, że Kotarbiński "mierzy wysoko". Wzniosłe tematy obrazów uzmysławiały również horyzont intelektualny malarza. W myśl zasad panujących w nowożytnych akademiach można by go dlatego określić mianem "artysty uczonego", pictor doctus. Prezentowany obraz ukazuje Chrystusa głoszącego kazanie przed synagogą w Kafarnaum. Temat, rzadko podejmowany przez artystów, wymaga przywołania tej biblijnej historii. W Nowym Testamencie Kafarnaum jest bowiem scenerią kilku ważnych wydarzeń. W mieście położonym nad Jeziorem Tyberiadzkim Chrystus dokonał cudów: uzdrawiał chromych, wskrzesił córkę Jaira, przeganiał nieczyste duchy; powołał też kilku apostołów: Piotra, Andrzeja, Jana Ewangelistę, Jakuba i Mateusza. Kotarbiński ze wszystkich barwnych wydarzeń, które miały miejsce w Kafarnaum, wybiera pozornie najmniej efektowne - kazanie.
Biogram artysty
Wilhelm Kotarbiński, brat stryjeczny Miłosza, malarza i rysownika. Studiował w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Rafała Hadziewicza w latach 1867-71, a od roku 1872 także w Akademii Św. Łukasza w Rzymie. Po ukończeniu studiów otworzył w Rzymie własną pracownię, w której udzielał także lekcji rysunków; jego uczennicą była m.in. Maria Baszkircew. Do kraju wrócił w 1888 roku i odtąd przebywał głównie we własnym majątku Kalsk (lub Kulsk) na Białorusi. Stamtąd wielokrotnie wyjeżdżał do Kijowa, gdzie miał pracownię w hotelu Praga; uczestniczył w wystawach kijowskiego Towarzystwa Artystycznego, a w 1893 roku był współzałożycielem Towarzystwa Malarzy Kijowskich. Wraz z Pawłem Swiedomskim, Michaiłem Niestierowem i Michaiłem Wrublem pracował przy dekoracji freskami kijowskiego soboru Św. Włodzimierza (ukończone 1894-95). Był autorem dekoracyjnych plafonów i malowideł ściennych m.in. w domu Mykołaja Tereszczenki i w pałacu Bohdana Chanenki w Kijowie oraz w salonach pałaców w Petersburgu i Moskwie. Malował przede wszystkim kompozycje o tematach biblijnych bądź antycznych – z życia starożytnego Wschodu, Grecji i Rzymu; tworzył też pejzaże oraz sceny fantastyczne i symboliczne. Obrazy artysty rzadko pojawiają się na rynku sztuki, ponieważ większość jego dorobku artystycznego zaginęła lub uległa zniszczeniu w czasie I wojny światowej i rewolucji.

ID: 36532

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem