Aukcja Sztuki Dawnej (wyniki)

30 marca 2017, godz. 19:00
Powrót do katalogu
19

Feliks Michał Wygrzywalski
(1875 Przemyśl - 1944 Rzeszów)

Ciągnący łódź - autoportret, 1914 r.

olej/płótno, 53 x 70 cm

sygnowany i datowany p.d.: '1914 | F.M. Wygrzywalski'

Cena wylicytowana: 20 000
Estymacja: 22 000 - 28 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
więcej informacji
Komentarz
W drugiej dekadzie XX wieku w sztuce Wygrzywalskiego pojawił się nowy typ obrazu: scena rodzajowa wyobrażająca życie włoskich rybaków. Na obrazach odnajdziemy więc rybaków ciągnących zarzucone w morze sieci, mężczyzn ciągnących łodzie na piaskowych plażach czy rybaków łowiących na otwartym morzu. Większość z tych obrazów zainspirowały słoneczne pejzaże Capri i Zatoki Neapolitańskiej, dokąd często w tym okresie jeździł Wygrzywalski. Co ważne, wśród „rybackich” płócien artysty nie ma właściwie replik. Kompozycje, nawet jeśli wykorzystują wspólny typ i charakterystyczną dla Wygrzywalskiego pastelową kolorystykę, różnią się od siebie układem postaci, doborem rekwizytów, nastrojem, porą dnia. Uwagę, tak jak na prezentowanym płótnie, przykuwają akademicko potraktowane akty, zapewne echo wykształcenia, jakie artysta odebrał w Monachium. Warto przywołać tutaj to, co pisały o sztuce Wygrzywalskiego kuratorki jego wystawy w Gdańsku, Liliana Giełdon i Monika Jankiewicz: „W serii rybaków ciągnących sieci realistyczny sposób przedstawiania rzeczywistości, który stanowił swoiste credo artysty, szedł w parze z idealizacją postaci i scen. Mimo zachowania wszystkich reguł malarstwa rodzajowego, pełnokrwistych postaci, wiernie odtworzonego ubioru, doskonałej obserwacji ruchu, rybacy wydają się zastygli w określonych pozach i gestach, jakby wykreowanych na wyraźne życzenie artysty, który niczym wytrawny reżyser sam dyktował modelom taki sposób ułożenia, jaki uważał za najbardziej atrakcyjny. Nie jest to realizm poszukujący prawdy o życiu, próbujący wydobyć to, co nieuchwytne na pierwszy rzut oka, ale realizm estetyzujący, mający czysto formalny charakter” (Nad ciepłym morzem, Gdańsk 2013, s. 10).
Biogram artysty
Studiował w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1893-98 oraz w Académie Julian w Paryżu. W 1900 roku osiadł w Rzymie, skąd odbywał liczne artystyczne podróże, m.in. do Egiptu. W 1908 roku powrócił do Lwowa, gdzie osiadł na stałe. Tam otrzymał zamówienie na ozdobienie wnętrz Izby Przemysłowo-Handlowej. Zajmował się scenografią i pełnił funkcję inspektor sceny w Teatrze Miejskim. Projektował kostiumy teatralne i witraże. W twórczości malarskiej posługiwał się językiem naturalizmu, używając kontrastowej, śmiałej palety barwnej. Tworzył głównie popularne sceny morskie i orientalne, często przedstawiające ludzką pracę lub skupione wokół postaci kobiety.

ID: 47976

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem