Aukcja Prac na Papierze - Sztuka Dawna (wyniki)

16 czerwca 2016, godz. 19:00
Powrót do katalogu
3

Anna Bilińska-Bohdanowiczowa
(1857 Złotopole na Ukrainie - 1893 Złotopole na Ukrainie)

Portret chłopca - syna państwa Tavernier, 1889 r.

pastel/papier, 40 x 34 cm

sygnowany i datowany l.g.: 'Bilińska | 1889'

dedykowany l.g.: 'Souvenir affectoneu à MR et Ma Réné Tavernier'

Cena wylicytowana: 22 000
Estymacja: 25 000 - 35 000
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
więcej informacji
Komentarz
Anna Bilińska-Bohdanowiczowa często spędzała letnie miesiące u swoich przyjaciół pod Lyonem. Prezentowana praca została zapewne wykonana podczas wakacji artystki, spędzonych u rodziny Tavernier. Portret przedstawia prawdopodobnie syna lyońskiego konstruktora mostów i architekta René Taverniera. Adnotacja w lewym górnym rogu brzmi: "Pamiątka z ciepłymi wspomnieniami dla Pana i Pani René Tavernier". Chłopczyk około 3-4 letni, uchwycony został en face w gustownym, marynarskim stroju. Praca o wyraźnych znamionach realizmu wykonana została w 1889 roku. Artystka była wówczas u szczytu sławy po zdobyciu złotego medalu na Salonie w 1887 roku za swój "Autoportret" i srebrnego medalu na Wystawie Światowej w Paryżu za tę samą pracę. Te wydarzenia były przełomowe w karierze artystki. Staje się znaczącą i rozchwytywaną portrecistką, a co najważniejsze coraz lepiej opłacaną. Na kartach historii sztuki zapisała się jako pierwsza polska malarka, którą zdobyła uznanie w XIX-wiecznym Paryżu, będącym wówczas najważniejszym europejskim ośrodkiem artystycznym oraz pierwszą, która otrzymała akademickie wykształcenie artystyczne. W 1892 roku wychodzi za mąż za polskiego lekarza Antoniego Bohdanowicza i wraca do Polski. W Warszawie zamierzała otworzyć pierwszą szkołę malarstwa dla kobiet, wzorując się na paryskich uczelniach, jednak nigdy nie udaje jej się zrealizować tego planu z powodu poważnej choroby serca, która w krótkim czasie doprowadziła do jej śmierci. Anna Bilińska-Bohdanowiczowa była córką polskiego lekarza. Od najmłodszych lat przejawiała talent muzyczny i plastyczny. Jej pierwszym nauczycielem był Michał Elwiro Andriolli. Po przeprowadzce z rodziną do Warszawy kontynuuje naukę najpierw przez dwa lata, od 1875 w konserwatorium, a w 1877 zapisuje się do prywatnej Klasy Rysunkowej Wojciecha Gersona. Ten docenił talent swojej uczennicy, która już po roku nauki wystawia swoje prace w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, zdobywając przychylne opinie krytyków. W 1882 roku towarzyszy swojej chorej przyjaciółce Klementynie Krassowskiej w podróży po Europie. Wtedy też, w listopadzie tego roku, postanawia pozostać w Paryżu, gdzie podejmuje naukę w Académie Julian. Mimo początkowych sukcesów artystka po stracie ojca, a krótko po tym również narzeczonego Wojciecha Grabowskiego, zostaje bez środków do życia, a jej dalsza kariera staje pod znakiem zapytania. Z pomocą przychodzą jej wówczas przyjaciele: wspomniana już Klementyna Krassowska, malarka Maria Gażycz oraz Rudolph Julian - który na jakiś czas zwalnia ją z opłat za studia i powierza jej opiekę nad jedną z pracowni, co pozwala jej dalej malować.
Biogram artysty
Najwybitniejsza polska malarka 2 połowy XIX w. Jej pierwszym nauczycielem rysunku był Michał Elwiro Andriolli przebywający na zesłaniu za udział w powstaniu styczniowym w Wiatce (obecnie Kirow). Od 1875 studiowała przez 2 lata w warszawskim konserwatorium. W 1877 zapisała się do prywatnej Klasy Rysunkowej Wojciecha Gersona. W tym czasie zaczęła wystawiać swoje prace w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1882 dużo podróżowała. Przebywała w Monachium, Salzburgu, Wiedniu, Włoszech, studiowała malarstwo w Académie Julian w Paryżu i tam osiadła na wiele lat. Debiutowała w Salonie Paryskim w 1884 roku, kiedy to został przyjęty jej rysunek Postać kobiety, wystawiając swoje prace w Salonie również w następnych latach (1885, 1887, 1892). W 1886 roku została opiekunem w jednym ze studiów w Académie Julian w Paryżu, gdzie pracowała do 1892 roku. Odniosła wielki międzynarodowy sukces otrzymując Srebrny Medal na Wystawie Światowej w Paryżu w 1889 roku za Autoportret. Wystawiała także w Berlinie i Londynie. W 1892 roku powróciła wraz z mężem lekarzem Antonim Bohdanowiczem do Warszawy. Malowane głównie portrety, rzadziej martwe natury, sceny rodzajowe i pejzaże.

ID: 40909

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem