Post-War and Contemporary Art. Works on Paper (results)
5 May 2020 7 PM CET

Hammer price: 75,000 PLN
LOT number
8

Hammer price: 75,000 PLN

kredka olejna/paper, 71 x 51 cm (sheet)
signed and dated lower right: 'Fangor 75'
ID: 84494
Taxes and fees
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 18 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
Provenance
  • private collection, Warsaw
Literature
  • Fangor. Prace na papierze w kolorze / Works on Paper in Color, catalogue of individual exhibition, Warsaw 2007, cat. nr 234 (ill. col.)
Exhibited
  • -Prace na papierze w kolorze Wojciecha Fangora 1948-2006, individual exhibtion, aTAK Gallery, 1.06-31.07.2007
  • Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej, Warsaw 31.05-31.07
More information
W latach 70. oraz 80. twórczość Wojciecha Fangora weszła w nowy etap. Artysta powrócił do malarstwa figuratywnego, a z jego pracowni wyszły serie prac „międzytwarzowych” oraz „telewizyjnych”. W zaprezentowanej pracy artysta przedstawił zarysy twarzy, przedstawione za pomocą różnorodnych kolorów, nakładających się na siebie, tworząc enigmatyczne, fascynujące przedstawienie relacji międzyludzkich. Wojciech Fangor wierzył, iż każdy człowiek posiada dwie przestrzenie, zewnętrzną oraz wewnętrzną, które wzajemnie się przenikają. Podczas każdego spotkania pomiędzy dwojgiem ludzi tworzy się także trzeci rodzaj przestrzeni, który był głównym elementem zainteresowania artysty. Twórca uważa, że przestrzeń ta staje się wspólnym obszarem. W pracach takich jak zaprezentowana kompozycja z 1975 roku za pomocą kontrastowych kolorów artysta starał się oddawać napięcie pomiędzy twarzami oraz ich fragmentami. Artysta wspomniane relacje oraz napięcie oddaje za pomocą kolorów oraz abstrakcyjnych kształtów. Nad cyklem, do którego należy zaprezentowana praca, artysta pracował jedynie przez dwa lata. Były one wynikiem osobistych doświadczeń oraz są rzadko pojawiającym się rozważaniem na temat relacji międzyludzkich.

Wojciech Fangor był artystą niezwykle wszechstronnym. Z uwagi na wyjątkowy talent oraz nieustające prowadzenie plastycznych poszukiwań odnosił spektakularne sukcesy na polu wszystkich technik artystycznych, z którymi miał do czynienia. Zajmował się m.in. malarstwem (jako jedyny Polak miał indywidualną wystawę w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku), plakatem (był współtwórcą wybitnego zjawiska, jakim była polska szkoła plakatu), rzeźbą (razem ze Stanisławem Zamecznikiem stworzył pierwszy w Polsce environment). Rysunki były niezwykle ważną częścią artystycznego oeuvre Fangora. Na przestrzeni czasu ewoluowały i stały się świadectwem kolejnych poszukiwań artysty. We wstępnie do katalogu Stefan Szydłowski opisuje cykl „Miedzytwarze” jako efekt badań artysty nad przestrzenią: „Pierwsze rysunki, uznane przez samego autora za dojrzałe, rysunki z drugiej połowy lat 40., to studia do portretów osób bliskich i pejzaży okolic Wilanowa. Formy kubistyczne są świadectwem odwagi i świadomości artystycznej, są zapisem modernistycznej wiary w postęp i możliwości znalezienia doskonalszej formy, ukazującej więcej i lepiej. Wojciech Fangor rysunkiem i kolorem sprawdza ten sposób widzenia. Potem, w pierwszej połowie lat 50., wraca do rysunku akademickiego, do klasycyzmu, do technik opartych na renesansowych zmaganiach z rzeczywistością, szukających iluzji, którą można by zastąpić rzecz samą. Ta walka o dobrą iluzję to realizm, którym autor próbuje poprawić realność, zamalować granicę między tym, co było, a tym, co wydawało się możliwe. W roku 1953 Fangor zaczyna eksperymentować, bada środki wyrazu, które określają, budują przestrzeń rysunku, obrazu. Linią i kolorem wyprowadza przestrzeń wewnętrzną na zewnątrz, ukazuje wielość możliwych perspektyw. Staje wprost przed jednym z najważniejszych swoich problemów artystycznych – zagadnieniem przestrzeni. Rozmyślania nad nim to rysunki, obrazy i formy przestrzenne, nazywane przez autora strukturami. Blisko dwa dziesięciolecia studiów przestrzeni przywiodły artystę do zainteresowania się jej wymiarem społeczno-historycznym, w szczególności aspektem psychologicznym. Zaowocowało to cyklem prac 'międzytwarzowych', studiami nad społecznym określeniem przekazu i uwarunkowań ciała” (Stefan Szydłowski, [w:] Linia, kolor, historia, Fangor. Prace na papierze i w kolorze, Galeria aTAK, Warszawa 2007, s. nlb.).