Polish Contemporary Art: The New Generation after 1989 (results)
23 June 2020 7 PM CET

Hammer price: 5,500 PLN
LOT number
16

Hammer price: 5,500 PLN

acrylic, emalia akrylowa/plywood, 110 x 110 cm
signed, dated and described on the reverse: 'JAKUB CIEZKI | BEZ TYTULU | 2015 | EMALIA / AKRYL'
ID: 74239
Taxes and fees
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 18 % of the hammer price.
More information
W twórczości Jakuba Ciężkiego często powtarzają się motywy krat, siatek i rusztowań. Artysta wielokrotnie podejmuje zagadnienie przecinających się wertykalnych i horyzontalnych linii. Takie podejście do malarstwa przywodzi na myśl pewien typ modernistycznej abstrakcji geometrycznej – obrazy, określone przez wpływową amerykańską krytyczkę i historyczkę sztuki Rosalind Krauss jako „siatki”. Siatki to struktury, które za pomocą przecinających się linii znaczą pole obrazowe, podkreślając płaszczyznę powierzchni oraz powtarzalność, segmentowość jej podziałów. Przykłady podobnych struktur znajdujemy przykładowo w twórczości klasyczek abstrakcji, takich jak Agnes Martin. Ciężki podchodzi jednak do zagadnienia odmiennie, jakby na przekor wielkim twórcom modernizmu. O ile modernistyczna siatka ma tworzyć powierzchnię całkowicie abstrakcyjną, wykluczającą iluzję i reprezentację, o tyle prace Ciężkiego, niejednokrotnie naturalistycznie i dosłowne, imitują kraty, rusztowania i ogrodzenia, które artysta zaobserwował w swoim otoczeniu. W taki sposób często w jego sztuce można zetknąć się z przestrzennymi konstrukcjami, wyłamującymi się z modernistycznej płaszczyzny, przedstawiającymi świat metalowych kratownic ogrodzeń lub konstrukcje z dziecięcych placów zabaw – popularne drabinki. Prezentowana praca lokuje się pomiędzy wskazanymi powyżej dwoma typami przedstawień. Obraz prezentuje widok przypominający rysunek przestrzenny jakiejś konstrukcji trudnej do zidentyfikowania – nie jest ani płaszczyznową siecią, ani iluzyjnym obrazem metalowych kratownic. Jego abstrakcyjna struktura lokuje go pomiędzy reprezentacją architektury, a bezprzedmiotowym malarstwem.