Old Masters, 19th Century and Modern Art (results)
17 December 2019 7 PM CET

Hammer price: 45,000 PLN
LOT number
103

Hammer price: 45,000 PLN

oil/canvas, 67.2 x 82 cm
signed and dated lower left: 'Vlastimil Hofmann | 1913'
ID: 72890
Taxes and fees
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 18 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
Provenance
  • private collection, Warsaw
Condition report
  • zakurzony
More information
Narodziny Panskie to rodzaj najwyzszej reprezentacji artystycznej, poslugujacej sie symptomatycznym dla warsztatu Hofmana repertuarem motywow. Madonna i Dzieciatko zdaja sie byc bohaterami wyjetymi z zycia polskiej wsi, postacie otacza melancholijny krajobraz, kobieta ma na sobie krakowski stroj ludowy. Malarz przenosi tym samym postaci ze sfery sacrum w przestrzen profanum, odziera je z wznioslej swietosci, nadaje wymiar rodzajowy scenie, zarazem kreujac aure matczynej troski i milosci. „Moja sztuka rozwija sie naokolo modlitwy, naokolo zetkniecia sie ducha ludzkiego z Bogiem […] modlitwa ducha i ciala to najwyzsze objawy ludzkie, najdogodniejsze przedstawienia w sztuce” pisal Wlastimil Hofman w swoim pamietniku (Elzbieta Wolniewicz-Mierzwinska, Wlastimil Hofman – tworczosc do roku 1939, s. 390). W Narodzinach Panskich dostrzegalne sa rowniez, oprocz watkow ludowych, nawiazania do sztuki gotyckiej, ktora Hofman byl jawnie zafascynowany. Subtelna korespondencja ze sztuka tejze epoki jest obecnosc na pierwszym planie polnych kwiatow, motywu tak znamiennego dla religijnych gotyckich przedstawien tablicowych. W latach 1895-99 Vlastimil Hofman studiowal w krakowskiej Szkole Sztuk Pieknych pod kierunkiem Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Jozefa Unierzyskiego i Jana Stanislawskiego. Lata 1899-1901 spedzil w paryskiej Academie des Beaux-Arts u Jean-Léon Gerôme’a. Podczas II wojny swiatowej byl w Zwiazku Radzieckim, Tel-Avivie i Jerozolimie. Po powrocie do kraju zamieszkal w Krakowie, a nastepnie przeniosl sie do Szklarskiej Poreby. Nalezal m.in. do TAP „Sztuka”, Grupy Zero, Grupy Pieciu oraz „Secesji” wiedenskiej. Na jego prace ogromny wplyw miala symboliczna tworczosc Jacka Malczewskiego. Tworczosci Wlastimila Hofmana jest roznorodna pod wzgledem tematyki, jednak duzo tu portretow obrazow religijnych. Malarz wiele razy wydobywal z ludowych podan i basni motywy, ktore nastepnie wkomponowywal w przedstawienia alegoryczne lub portretowe. W przypadku scen alegorycznych i religijnych modelami niejednokrotnie bywali miejscowi mieszkancy, ludzie prosci, starcy, dzieci i matki. Te malarskie aranzacje sprawialy, iz obrazy Hofmana zyskiwaly atmosfere idyllicznej sielanki lub utrzymane byly w melancholijnym tonie. W 1928 roku Witold Bunkiewicz w recenzji wystawy w Salonie Garlinskiego pisal: „religijne obrazy Hofmanna stanowia najdoskonalszy wyraz polskiego chrzescijanizmu w plastyce” (Witold Bunkiewicz, Wlastimil Hofman. W 25-lecie tworczosci. Wystawa w Salonie Garlinskiego, „Bluszcz”, 1928, nr 17, s. 13). Natomiast Stanislaw Przybyszewski nazwal Hofmana „polskim Fra Angelico” (Zbiorowa wystawa prac W. Hofmana w Pradze, „Sztuki Piekne”, 1924-1925, nr 4, s. 193).