Old Masters, 19th Century and Modern Art (results)
4 June 2020 7 PM CET

Hammer price: 35,000 PLN
LOT number
2

Hammer price: 35,000 PLN

oil/plywood, 59.5 x 44.5 cm
signed, dated and inscribed lower left: 'Jarosławom Nowickim | Państwu Młodym w upominku | w dzień zaślubin | Wlastimil Hofman | 1937'
ID: 85029
Taxes and fees
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 18 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
Provenance
  • private collection, Lesser Poland
More information
Mityczny Apollin to bóg piękna i patron sztuki. W jego gestii starożytni sytuowali również łucznictwo, z którym to w znacznie większym zakresie kojarzona była jednak jego siostra, Artemida, bogini lasów i zwierzyny, wielka łowczyni. Tematyka mitologiczna czy religijna pojawiała się w twórczości Wlastimila Hofmana już w bardzo wczesnym okresie twórczości. W młodzieńczych, tchnących młodopolskim nastrojem pracach z niebywałym wyczuciem łączył on dwie antagonistyczne sfery – przestrzenie sacrum i profanum. W tenże sposób artysta przenosił swoje Madonny w strefę wiejskich łąk, a chłopięce postacie faunów sadzał pośród rozpiętych szeroko gałęzi nadrzecznej wierzby. Fantastyczne stworzenia ewoluowały wraz z samym twórcą i towarzyszyły mu przez całe życie. Zasiadający wśród skał Apollo to postać z innego wymiaru. Pod całkiem realną postacią młodego chłopca kryje się pewnego rodzaju irrealna forma. Nieznacznie wydłużone ciało ukazane w charakterystycznym skręcie nasuwać może porównania z pełnymi absurdu figurami XVI-wiecznych manierystów. Absurd zresztą wydaje się w tym kontekście określeniem adekwatnym. W taki właśnie sposób określił prace Hofmana już na przełomie XIX i XX stulecia znany wiedeński krytyk oraz historyk sztuki, Karl Michael Kuzmány. W 1908, przy okazji recenzji XXX wystawy Secesji Wiedeńskiej zwrócił uwagę na subtelne kompozycje operujące wyrazistym rysunkiem i odznaczające się wzmiankowaną już powyżej atmosferą absurdu (Karl Michael Kuzmány, Die Frühjahr-ausstellung der Wiener Secession, „Die Kunst für Alle”, XXIII, 1908, H. 17, s. 398).