Works on Paper - Post-War and Contemporary Art (results)
27 February 2020 7 PM CET

Hammer price: 12,000 PLN
LOT number
43

Hammer price: 12,000 PLN

pencil/paper, 21 x 14 cm (sheet)
signed lower right: 'J.N'
ID: 81863
Taxes and fees
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 18 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
More information
Postacie kobiece zaczęły pojawiać się na płótnach i pracach na papierze Nowosielskiego już w pierwszej połowie lat 40. Był to zarówno emocjonalne akty spod znaku Modiglianiego – kobiety o smukłych, wydłużonych sylwetkach oraz pociągłych twarzach. Z drugiej strony oblicza kobiet Nowosielski lubił przedstawiać na zasadzie hieratycznych portrety, na których ciała kobiet artysta przepasywał na wysokości pępka perizonium – bizantyjska przepaską. Niekiedy dodatkowo artysta ubiera modelki w pończochy i rękawiczki lub, jak w przypadku zaprezentowanej pracy, zasłania oczy okularami. Artysta niejednokrotnie opowiadał w swojej sztuce o zauroczeniu oraz fascynacji kobiecym ciałami, a także o marzeniach czy fantazjach erotycznych. Nowosielski niejednokrotnie powtarzał, że jest zafascynowany kobietami, które jawią się mu jako pełne tajemnicy.

Kobiety w pracach artysty przyjmują najróżniejsze pozy – zawsze pełne wdzięku i zharmonizowane z otoczeniem. Co więcej, przestrzeń, w jakiej odnajdujemy malowane przez artystę dziewczyny, wydaje się z nimi współistnieć. Wymyka się zasadom perspektywy linearnej, co nie znaczy, że zastępuje ją jakiś inny konkretny system przedstawiania głębi. Artysta buduje przestrzeń z barw i form, łączy płaszczyznowość obrazu z iluzorycznym trzecim wymiarem przedstawionej rzeczywistości. W prezentowanej pracy to postać dziewczyny – a nie żaden znikający punkt – zdaje się organizować strukturę obrazu. W późniejszej twórczości Nowosielski z coraz większym zdecydowaniem czynił z kobiecych ciał nadrzędny element kompozycji – element, który definiował przestrzeń i pozycję wszelkich innych form w dziele.