Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie po 1989 (wyniki)
19 listopada 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 40,000 PLN
LOT number
We’re still working on English translations. Please come back soon. In the meantime you can browse through the auction in Polish
5

Cena wylicytowana: 40,000 PLN

olej/płótno, 248 x 148 cm
sygnowany i datowany na odwrociu: 'PIOTR JANAS | JANAS 5 | 2013'
ID: 91173
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Wystawiany
  • Piotr Janas, Minotaurs, Bortolami Gallery, Nowy Jork 27.06–30.08.2013
Więcej informacji
„Gdyby prace Janasa nie były podpisane, można by go łatwo wziąć za zapomnianego surrealistę z lat 40., jednego z tych mrocznych wizjonerów, którzy opuścili świat rozpoznawalnych przedstawień, by zagłębić się w obszary wyobraźni”. Stach Szabłowski

Prace Piotra Janasa cechuje po pierwsze zakorzenienie w tradycji malarstwa wielkoformatowego, a po drugie ponadczasowy wręcz wymiar jego nawiązań do tradycji, zwłaszcza polskiego malarstwa surrealistycznego. Sam artysta wymienia Jerzego Tchórzewskiego jako osobę mającą ważny wpływ na jego twórczość. Obok surrealizmu najważniejszym prądem oddziałującym na Janasa jest malarstwo materii, z którego artysta czerpie motywy bimorficzne przypominające tkanki lub otwarte rany. Stąd też Jakub Banasiak określa Janasa jako prawdopodobnie jednego z najbardziej rozpoznawalnego polskich neosurrealistow (culture.pl). Prezentowany obraz został pokazany przez Janasa na pierwszej solowej wystawie artysty w Londynie, która miała miejsce w prestiżowym Institute of Contemporary Arts – od połowy XX wieku znanym jako miejsce, które ugruntowało sukces wielu brytyjskich i zagranicznych artystów. To dzieło Janasa jest esencjonalnym przykładem tego, co charakteryzuje styl artysty – połączenia form geometrycznych i czysto organicznych, wzmacniających się wzajemnie poprzez kontrast. Ciemna geometryczna bryła zdaje się dzielić jasne płótno na poł, a również jej własna struktura okazuje się pęknięta w połowie długości, obnażając naturalistyczne wnętrze przypominające lśniące organy. To, co odróżnia Janasa od wspominanego przez Stacha Szabłowskiego pokolenia polskich surrealistów to doskonałe wyczucie dynamiki, osiągane z jednej strony poprzez wprowadzenie motywów geometrycznych, a z drugiej poprzez swobodne machnięcia pędzlem owocujące siatką zacieków farby.